Whodunit ?

THE NEW YORK GAZETTE

I n de voorbije maand (20 okt 2010), was het 105 jaar geleden dat Frederic Dannay werd geboren in Brooklyn, New York. Alhoewel hij het overgrote deel van zijn leven erbuiten zou doorbrengen, toch zou de metropool een belangerijke plaats innemen in zowel zijn eigen professioneel leven als in dat van het karakter welke hij hielp creëren: Ellery Queen. Hier wil ik graag een klein artikel reproduceren welke ik vond in een oude uitgave van The New York Magazine, gepubliceerd op 12 februari 1979.
Lee was pas acht jaar gestorven en tegen die tijd had Fred reeds Rose Koppel ontmoet en getrouwd (1975). Niet alleen genoot hij met volle tuigen van de hem te beurt gevallen media-aandacht naar aanleiding van de 50ste verjaardag van het verschijnen van het eerste Queenverhaal. Hij zou kort na het verschijnen van dit artikel ook het ere-doctoraat "Doctor of Humane Letters" aan de Carroll College in Waukesha, Wisconsin ontvangen.
Het artikel bevat ook een kleine foto van Fred zelf (iets wat zowel hij als Lee plachten te vermijden) en het artikel valt ook op door zijn onbevangen antwoorden en het kan, ondanks zijn bondigheid, dienen als een goede introductie voor "het project" genaamd Ellery Queen.

  

                  Detective Geeft Aanwijzingen

Drie beroemdheden ondergingen recentelijk hun vijftigste verjaardag: Popeye, Mickey Mouse en Ellery Queen. Frederic Dannay, overlevend lid van het Queen team, blikt terug

Door "Ellery Queen"
Ik wordt dikwijls gevraagd hoe Manfred Lee en mezelf aan de naam "Ellery Queen" kwamen voor onze detective.


                                                                  (foto Liza Hollander)

 "Ellery" was de naam van één van mijn oudste jeugdvrienden in een klein stadje in de staat New York waar ik opgroeide. Ik had de naam nog nooit gehoord, en ik hoorde ze pas opnieuw toen ik in de grootstad belande en er hoorde van Ellery Sedgwick, de uitgever van Atlantic Monthly, en van William Ellery Leonard, de dichter. Het was zo'n vreemde naam en ik hielde er zo van dat ik ze prompt voorstelde en Manny ging akkoord.
De achternaam bekwamen we na vele experimenten. We probeerden een aantal combinaties van lettergrepen uit die een bepaalde mnemotechnische waarde hadden, zodat eens men de naam hoorde men ze ook zou onthouden.
We waren pas 23 jaar oud, het was 1928, en we hadden dan ook geen benul dat het woord "queen" nog andere betekenissen had: we kenden dan ook genante incidenten.

 De vroegste mysteries, de eerste zes of zo, vallen onder wat genoegzaam bekend staat als de Golden Age, waar de nadruk op de complexiteit van het verhaal kwam te liggen, de subtiliteit van de aanwijzingen, een verrassende ontknoping, en  fair play ten aanzien van de lezer. Het was krachtmeting tussen lezer en auteur.
Manny en ikzelf zagen nog veel vroeger dan de meesten dat het puzzelverhaal aan zijn eind was, en iets nieuws moest worden gevonden, en daar werkten we naar toe. Wanneer een auteur een winnende formule vind, houdt hij meestal hieraan vast. Neem bvb. Erle Stanley Gardner, de meest verkopende auteur in de Amerikaanse geschiedenis onder Amerikanen. Of Agatha Christie die nooit echt van recept veranderde. Maar Manny en ikzelf konden nooit 43 jaren hebben samengewerkt als we gewoonweg een formule hadden gevonden en deze aanhielden. Het plezier zou vlug verloren zijn.

Ellery was in het begin nog een soort ideaalbeeld van hoe Manny en ik onzelf zagen aan 23 jaar. Wanneer na jaren onze samenwerking uiteindelijk ook verschillende decades ging duren, werden we waarschijnlijk ook meer volwassen en geïnteresseerd in de meer ernstige aspecten van het leven, waaronder deze die te maken hadden met sociale bewustwording. En, gezien Ellery een weerspiegeling van onszelf was, veranderde ook hij.

Het is waar dat de kritiek vaak over de eerste boeken doorboomt, maar ik denk dat nadat ik er niet meer ben, ze de latere verhalen zullen ontdekken en zullen moeten toegeven dat ze, achteraf bekeken tot de betere werken behoren. En op de Achtste Dag was een gedurfde poging om de spirituele kwaliteiten van godsdienst in het strikte keurslijf van een detective verhaal te plaatsen; uitgebracht in 1964 kreeg het een lauwe ontvangst. Vorig jaar werd het in Frankrijk als nieuw boek uitgebracht en won er prompt de Grand Prix. Misschien komt de kritiek nu reeds tot inkeer.

(Uit The New York Magazine:  The New York Gazette Feb 12. 1979)


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright ©  MCMXCIX-MMXI   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.