Hollywood, 1938. Twee filmsterren trouwen na een schandaalrijke romance, stappen in een privévliegtuig en vertrekken naar een exclusief toevluchtsoord. Het klinkt als een perfect studioscript. Tot er twee lichamen opduiken.

Met The Four of Hearts (1938) begeeft Ellery Queen zich dieper dan ooit in de glitter, glamour en gekte van Hollywood. Filmsterren, studiobonzen, rivaliserende filmfamilies, journalisten, drank, romances en een flinke dosis Hollywoodslang vormen het decor voor een moordmysterie waarin werkelijk niets is wat het lijkt. Queen zelf waarschuwt de lezer al op de eerste pagina: wie langer dan zes weken aan Hollywood wordt blootgesteld, wordt "plotseling en ongeneeslijk krankzinnig."

En misschien had hij gelijk.

Want achter de uitbundige façade schuilt een ingenieus en ingewikkeld moordplan. De moordenaar communiceert met speelkaarten, die een geheimzinnige code vormen. Waarom een hartenboer een predikant betekent en een schoppenvrouw een vreemde vrouw? Queen heeft er een verklaring voor. En belangrijker: hij weet de eigenaardigheden van zijn systeem te verweven met een zorgvuldig opgebouwde puzzel.

The Devil to Pay (1938) is Ellery Queen zoals je hem nog niet eerder hebt gezien. Geen statige salons of besloten landhuizen, maar de glitter en schijn van Hollywood vormen het decor voor zijn eerste avontuur aan de Amerikaanse westkust. Achter de façade van filmstudio's, sterren en krantenkoppen schuilt een ingenieuze moordzaak vol excentrieke personages, onverwachte wendingen en een detective die zich zelfs achter een valse identiteit én een baard verschuilt om de waarheid te achterhalen.

Is dit een onbetwiste klassieker? Misschien niet. Maar het is zonder twijfel een fascinerende blik op een Ellery Queen die zijn vertrouwde terrein verlaat en bewijst dat ook Hollywood een perfecte voedingsbodem kan zijn voor moord, misleiding en meesterlijke deductie.

The Spanish Cape Mystery, gepubliceerd in 1935, wordt beschouwd als een van de meest boeiende vroege romans van Ellery Queen, waarin de nauwgezette logica van zijn detectivewerk wordt gecombineerd met een gevoel voor dramatische locaties en karakterinteractie (Rochester Times-Union, 27 apr 1935; Sydney Morning Herald, 17 mei 1935).

Centraal in het verhaal staat John Marco, een opvallend knappe maar moreel corrupte gigolo, die wordt vermoord aangetroffen op het afgelegen Spanish Cape, een rotsachtige landtong die de Atlantische Oceaan insteekt en eigendom is van de excentrieke miljonair Walter Godfrey. Het lichaam van Marco wordt naakt in een stoel op het strand ontdekt, ....

Gepubliceerd in 1934 geldt Moord achterstevoren (The Chinese Orange Mystery) als een van Ellery Queens meest gedurfde en barokke verwezenlijkingen uit de klassieke periode, een roman waarvan de reputatie bij kenners minder steunt op realisme dan op een uitzonderlijke verbeeldingskracht en een radicale omgang met de vorm van het detectiveverhaal. Vanaf de openingspagina’s maakt het boek duidelijk dat het de verwachtingen wil ontregelen. Inspecteur Richard Queen staat niet alleen voor een moordzaak, maar voor een dood zonder identiteit: het slachtoffer, gruwelijk omgebracht in een privé-voorvertrek van het Hotel Chancellor en later in verband gebracht met de kantoren van Mandarin Press, blijft tot bijna de laatste bladzijden naamloos, onherkenbaar en onverklaard. Niemand die bij het onderzoek betrokken is, heeft de man ooit eerder gezien; zijn afkomst, zijn bedoeling en zelfs zijn betekenis moeten achteraf worden afgeleid, een omkering van de gebruikelijke prioriteiten van het genre.

De Siamese Tweeling (originele titel: The Siamese Twin Mystery) uit 1933 is Ellery Queens zevende roman en vertelt hoe Ellery en zijn vader tijdens hun terugreis van vakantie vastkomen te zitten in een allesverslindende bosbrand op Arrow Mountain. Hun enige toevlucht is het afgelegen landhuis van de beroemde chirurg Dr. John Xavier, waar een onheilspellende, afgesloten sfeer hangt. De excentrieke en geheimzinnige bewoners wekken meteen wantrouwen, en wanneer Dr. Xavier wordt vermoord—met een doormidden gescheurde zes van schoppen in zijn hand—begint een ingewikkeld en misleidend raadsel.

Terwijl het vuur het huis omsingelt, worden bizarre details onthuld, zoals een “Ding” dat Inspecteur Queen ziet maar alleen kan omschrijven als een reusachtige krab, en de complexe verhoudingen tussen de opgesloten gasten. Het verhaal wijkt af van de strikte Golden Age-fair-play: de situatie is slechts schijnbaar een gesloten kring, de bosbrand dient vooral om spanning op te voeren, en de 'dying clue' vormt het middelpunt van de constructie.

De roman bevat meerdere mogelijke oplossingen en opzettelijk misleidende aanwijzingen, een kenmerk van de latere Queen-periode waarin foutieve deducties en geplante bewijzen de lezer uitdagen. De stijl is soms melodramatisch, maar draagt bij aan de intense sfeer van angst en claustrofobie.

Uiteindelijk toont de roman Ellery Queens scherpzinnigheid, al is de uiteindelijke oplossing iets intuïtiever dan strikt logisch. De combinatie van thrillerachtige elementen, een compact mysterie en een zorgvuldig uitgewerkte doodsboodschap maakt het boek een belangrijk en opvallend werk in de reeks—dramatischer en verhalender dan de vroegere romans, maar nog steeds bijzonder meeslepend voor liefhebbers van slimme puzzels en gespannen atmosfeer.

Aankondiger, zanger en acteur Bert Parks’ weg naar faam leest als een klassiek Amerikaans entertainmentverhaal -vol vastberadenheid, scherpe humor, improvisatie en een stem die leek gemaakt voor de microfoon. Lang voordat miljoenen hem leerden kennen als een charismatische quizmaster en de man die ooit de winnaressen van Miss America zou toezingen met “There She Is,” leverde Parks een opmerkelijke bijdrage aan een van de meest gevierde mysterieseries van de twintigste eeuw: het Ellery Queen-drama. Zijn werk aan die reeks liet niet één maar twee uitgesproken talenten zien—zijn verzorgde, gezagvolle aanwezigheid als aankondiger en zijn levendige veelzijdigheid als acteur.

Boven: Bert Parks had een gastrol in een aflevering van de tv-serie Ellery Queen uit 1975, getiteld "The Adventure of Miss Aggie's Farewell Performance". Hier is hij te zien met David Wayne (Inspecteur Queen) en pratend met Jim Hutton (Ellery Queen).

Al die ervaring maakte Parks tot een ideale match voor de wereld van Ellery Queen. In 1940 trad hij toe tot de radioserie als aankondiger voor het laatste deel van het eerste seizoen. Zijn band met Ellery Queen kreeg in 1975 een vervolg toen Parks verscheen in de NBC-televisieadaptatie met Jim Hutton en David Wayne. Dus tientallen jaren na zijn radiowerk keerde hij terug binnen een nieuwe interpretatie van het Queen-universum, niet als omroeper maar als gastacteur op het scherm, waarbij hij een personage belichaamde. Zijn verschijning bood trouwe fans een heerlijke weerklank: een vertrouwde stem uit de vroege jaren van de serie, nu verweven in de visuele, gemoderniseerde versie van de wereld van de grote detective. Het fungeerde zowel als een eerbetoon aan de erfenis van de franchise als een hulde aan Parks’ blijvende plaats in haar geschiedenis.

Reginald St. George Koury, beter en beroemd bekend als “Rex Koury,” werd geboren als zoon van George Koury (Syriër) en Dora Mary Cameron (Iers) in Groot-Londen, Engeland op 18 maart 1911. Hij bracht zijn eerste twee levensjaren door in Egypte, voordat zijn ouders naar Amerika emigreerden aan boord van de United States Mail Steamer St. Louis van Southampton en Cherbourg naar New York, aankomst op 16 augustus 1913 waarna ze zich zouden vestigden in Elizabeth, New Jersey.

Daar begon hij in 1919 met pianolessen en nam in 1924, op dertienjarige leeftijd, zijn eerste serieuze orgellessen nadat hij zijn eerste film had bijgewoond en meer gefascineerd raakte door de begeleiding op pijporgel dan door de film zelf.

Op veertienjarige leeftijd wist Koury de organist van het plaatselijke Cranford Theater in New Jersey te overtuigen om hem de filmtrailers gratis te laten begeleiden. Terzelfdertijd werd hij organist in de St. John’s Church in Elizabeth, New Jersey. In deze periode studeerde hij bij de toonaangevende theaterorganist van het land. Zijn optredens werden zo goed ontvangen dat zijn taken al snel werden uitgebreid. Vanaf dat moment nam hij zich voor om organist te worden (1927–1929) en mocht zich dan ook op 16-jarige leeftijd de jongste professionele theaterorganist van het land noemen.  ...

Boven: Gunsmoke is een Amerikaanse westernserie voor radio en televisie, gecreëerd door regisseur Norman Macdonnell (R) en schrijver John Meston. De verhalen spelen zich af in en rond Dodge City, Kansas, tijdens de kolonisatie van het Amerikaanse Westen. Het centrale personage is de wetsdienaar Marshal Matt Dillon, vertolkt door William Conrad (L) op de radio en James Arness op televisie. Rex Koury (midden) componeerde het themalied. Hier is hij te zien terwijl hij de “Bud Shank Flute”-prijs ontvangt van DownBeat Magazine (2 feb 1957).

In het achtste en laatste seizoen van de radioserie The Adventures of Ellery Queen (ABC, 27 nov 1947 – 27 mei 1948) was hij de vaste organist.

De Dood schoot met Scherp (originele titel: The American Gun Mystery) uit 1933 is de zesde roman van Ellery Queen en een van de meest ambitieuze experimenten van de auteur om het detectiveverhaal uit de Golden Age te verplaatsen naar een Amerikaanse setting die zowel groots als theatraal is. De roman opent in het New York Colosseum, een sportarena gevuld met 20.000 toeschouwers, allemaal samengekomen om Tony Mars’ spectaculaire rodeo te zien. Onder hen bevinden zich inspecteur Queen, Ellery en Djuna, samen met de Hollywoodactrice Mara Gay en Kit Home, de geadopteerde dochter van Buck Horne, een legendarische cowboy-schutter die een comeback probeert te maken. Tijdens het hoogtepunt van het evenement rijdt Horne de arena binnen, gevolgd door veertig andere ruiters—maar het zijn er éénenveertig in plaats van veertig. Op het moment van het gesynchroniseerde schieten zakt Buck plotseling dood neer, door het hart geschoten voor de ogen van de enorme menigte. De onmogelijke misdaad is meteen duidelijk: éénenveertig cowboys, twintigduizend getuigen, en toch kan niemand de dader aanwijzen.

Ellery Queens verhaal is opgebouwd als zowel puzzel als spektakel. Overal duiken aanwijzingen op: de groeven in de riem van een dode man, het revolver met ivoren handvat waarvan het “gevoel” een cruciale rol speelt, de verbogen sloten van een mysterieuze groene kist, en het verdwenen wapen zelf—een centraal element dat met vindingrijkheid wordt behandeld (Michael E. Grost). Het onderzoek beslaat niet alleen de rodeo maar ook de verweven wereld van showbusiness, gokschulden, Hollywoodconnecties en een nieuwsscoop van de moord. Het mysterie wordt nog complexer wanneer, precies op de plek waar Buck Horne stierf, later opnieuw een ruiter wordt neergeschoten met hetzelfde revolver tijdens een heropvoering van het evenement (Margaret Germond). ...