Klik op de foto om terug te gaan...

Les Tremayne (16 apr 1913 - 19 dec 2003)


 



Lengte: 5' 10½" (1.79 m)
Echtgenotes:
(1) Eileen Palmer, actrice, (1 of 2  mei 1940 - ?,  gescheiden)
2
(2)
Alice Reinheart (9 dec 1945 - ?,  gescheiden)
(3) Ruth Ann Mills (18 okt 1963 - 26 mei 1967, gescheiden)
(4) Joan L. Hertz (17 jul 1980 - 19 dec 2003, zijn dood)


Geboren in Balham, Londen, Engeland, als Lester Tremayne zoon van een Amerikaanse vader en Britse moeder. Lester begon zijn acteercarrière op de leeftijd van 3 onder supervisie van zijn moeder theateractrice, Dolly Tremayne. Toen zijn familie naar
Chicago verhuisde was hij 4 jaar oud.

Nadat hij door een groep bullebakken een pak slaag kreeg vermomde hij zijn Britse accent doorheen zijn jeugd en begon zijn carrière bij het gemeenschapstheater, dansend in vaudeville shows en zette die fenomenale stembanden soms aan het werk als aankondiger in amusementsparken.

Hij genoot zijn schoolopleiding aan Northwestern, Columbia en UCLA

Men beweert dat zijn legendarische radiocarrière is gestart op zijn verjaardag in Chicago in 1932.

Luddy en Tremayne verschenen voor de microfoon elegant uitgedost in avondkledij... dit om bij te dragen aan de illusie dat het publiek werkelijk een première zou gaan bijwonen... Barbara Luddy en Les Tremayne

Zijn eerste grote doorbraak kwam in 1936, toen hij er Don Ameche verving als romantische tegenspeler tegenover Barbara Luddy, in het dramatische First Nighter programma. Dit was de show die zijn luisteraars meenam naar New York City, naar "Het kleine theater dicht bij Times Square" alwaar ze zouden worden getracteerd op een uitstekend toneelstuk in drie bedrijven... de éne keer op een liefdesverhaal... dan weer op een spannend verhaal.. altijd intrigerend en altijd zeer vermakelijk. De show's had een zeer herkenbare introductie... vergezeld van de gebruikelijke geluiden op Broadway, toeterende auto's, mensen die bijéénkwamen. Het feit dat de show eigenlijk vanuit Chicago voortkwam was naast de kwestie. De show's gastheer de zgn. "Mr. First Nighter" arriveerde in het theater net op tijd om aangesproken te worden met "Good evening, Mr. First Nighter, the usher will show you to your seat". Welke steeds op de derde rij in het centrum was. De gastheer zouden kort aan de luisteraars de inhoud van het te spelen stuk voorstellen alsook de auteur en de acteurs. Het orkest speelde een korte prelude. Gevolgd door achtergrond gemompel van het publiek, mogelijks met een hoestbui of twee. De waarschuwingsignalen zouden weerklinken en "Mr. First Nighter" zou dit zachtjes becommertariëren met "The house lights have dimmed and the curtain is about to go up on tonight's production...." . Alles werd in het werk gesteld om dit op een professionele en geloofwaardige manier over te brengen alsof... je er echt bij was! Daar "The First Nighter Program" niet alleen werd gehoord maar ook bekeken door een levend publiek, verschenen Luddy en Tremayne voor hun microfoon elegant uitgedost in avondkledij... dit om bij te dragen aan de illusie dat het publiek werkelijk een première zou gaan bijwonen. Tremayne's reeds uitstekende reputatie steeg naar ongekende hoogtes 3

Publiciteitsfoto voor Les Tremayne en Claudia Morgan, die Nick en Nora Charles speelden in The Thin Man serie op radio. Alice Reinheart en Les Tremayne als MBS's detectives Abbott. (1946-47) Publiciteitsfoto voor Les Tremayne als "The Fantom" (1947)

In 1943 ruilde Tremayne, de orginele leading man van "The Romance of Helen Trent." Chicago in voor New York en daarna voor Los Angeles, waar hij een lange carière genoot waarbij optrad voor bij elke soort van radio show.
Hij schitterende er met Bob Crosby op de "Old Gold Show" (1944) alvorens zijn militaire verplichtingen te vervullen. Toen de show naar New York verhuisde, kreeg hij er de relatief onbekende komiek Jackie Gleason naast zich. New York zou zeer productief worden voor Tremayne’s loopbaan. In de jaren 40 was hij de stem van Nick Charles in de lichtvoetige detective serie The Adventures of the Thin Man (1944-49). Hij speelde de speurder
Pat Abbott in Abbott Mysteries (1946-47)  en kreeg ook de hoofdrol in de mysterie thrilller The Falcon (1947).

Hij verscheen ook op het toneel met Heads or Tails in 1947. Tremayne zat ook in de originele bezetting van de Broadway hit, "Detective Story," voor zijn volle 18 maanden welke ze op Broadway liep.

Een enquete in de vroege jaren 40 gaf Tremayne aan als één van de drie meest bekende stemmen in Amerika. De andere twee waren die van President Franklin D. Roosevelt en Bing Crosby. Tremayne’s rollen overstegen ook louter dramatische rollen. In Chicago was Les nog kort getrouwd met de knappe actrice Eileen Palmer 2,  na die scheiding, tradt hij op aan de zijde van zijn tweede vrouw, de al even mooie actrice Alice Reinhardt, in "The Tremaynes" een ontbijt praatprogramma op WOR/New York.

Men schat dat
Les aan meer dan 30 000 uitzendingen zijn medewerking verleende, met als hoogtepunt een 45 radio shows per week in de '30s and '40s.
"How I was able to attain whatever status I enjoy, with meager education and no powerful or influential friends to assist me, remains a mystery to me," zei hij in een interview uit 1991. "Stubborn perseverance, I guess. Were it possible to live it over, I would change very little. I've been privileged to work in radio in the 'Golden Days.' Nothing can top that." 1

Toen radio drama stierf
, verkaste hij met gemak naar film en televisie. Zo was hij in de jaren 50, een gewaardeerd speler in film en televisiedrama's. Hij speelde er meestal volwaardige bazen, bedriegende echtgenoten en autoritaire, no-nonsens professionals in diverse TV-series, hij verscheen dan ook in ontelbare shows. Dewelke trouwens lezen als een showbusiness kalender:  Alfred Hitchcock Presents (1955-60), Perry Mason (1958-66), 77 Sunset Strip (1958), The Adventures of Rin Tin Tin (1958-59), Ellery Queen (1958-59), The Rifleman (1959), ... . Met daarenboven nog enkele sitcoms om bezig te blijven.

Wagon Train (1950) Les hier met Sylvia Marriott Les Tremayne en Adam Williams in The Riflemen (1959)
 "Mrs. Bixby and the Colonel's Coat" een aflevering uit 1960 uit the Alfred Hitchcock Presents serie met Les Tremayne en Audrey Meadows Andy and Barney in the Big City een aflevering in the Andy Griffith series (1962)

Tremayne verscheen in een aantal sci-fi en horror films gedurende de 1950s en 60s. Zo speelde hij generaal Mann in de klassieker van 1953 naar H.G. Wells’ verhaal, The War of the Worlds (1953) samen met Gene Barry en Ann Robinson. Tremayne was ook de verteller in de sci-fi klassieker Forbidden Planet (1956).  

Tremayne als Generaal Mann in de klassieker van 1953 naar H.G. Wells’ verhaal, The War of the Worlds (1953)  “Guns, tanks, bombs – they’re like toys against them!” In The Monolith Monsters (1957) speelde Tremayne een krantenmagnaat die er uit zag als en klonk las een levenslang lid van een woestijngemeenschap. Les Tremayne als Prof. Theodore Gettell in The Angry Red Planet (1960)

Hij was ook de verteller in de U.S. versions van Rodan (1956), en King Kong vs. Godzilla (1962). Hij speelde de hoofdrollen in The Monolith Monsters (1957), The Monster of Piedras Blancas (1959), de orginele versie van MGM’s special effects cult klassieker The Angry Red Planet (1960) en de snel te vergeten horror  film The Slime People (1962).

Bing Crosby, Debbie Reynolds &  Les Tremayne in "Say One for Me" (1959) Olan Soule als assisten veilingmeester en Les Tremayne als veilingmeester in North by Northwest (1959). Terug in de 30s was het Olan die de rol van Tremayne in de First Nighter series overnam...

Maar hij verscheen ook in andere filmgenres. Met Irene Dunne en Richard Crenna in de komedie It Grows On Trees (1952), en samen met Maureen O’Hara in de komedie Everything But the Truth (1956).  Onder zijn vele filmrollen speelde Tremayne ook de veilingmeester in Alfred Hitchcock's North by Northwest (1959), hij voorzag de nieuwslezer een stem in de James Bond film Goldfinger (1964) en had ook een kleine rol in Billy Wilder’s The Fortune Cookie (1966).

Stripfanaten zullen hem wellicht nog het meest veréénzelvigen met zijn rol van Mentor in de 1974-75 zaterdagochtendserie, Shazam! Bovendien was hij een veel gevraagde stem in tal van cartoons. Zo was hij de stem van Christmas Present in Mr. Magoo's Christmas Carol (1964), de stem van Churchy LaFemme en andere karakters in The Pogo Birthday Special, (1969) en de slechterik in dozijnen Hanna-Barbera shows.

Les als de vriendelijke, misbegrepen eccentrische psychopaat Snakey in Fangs (aka Holy Wednesday) (1974) Stripfanaten zullen hem wellicht nog het meest veréénzelvigen met zijn rol van Mentor in de 1974-75 zaterdagochtendserie, Shazam! Les Tremayne als Big Daddy Hogg in The Dukes of Hazzard (1985)

Gedurende de jarig 70 - 80 zette hij zijn reeks met gastrollen met gemak voort. Zo was hij onder andere te zien in The Virginian (1971),  The Beverly Hillbillies (1971), The Dukes of Hazzard (1985), Bonanza (1988-95),...

Midden de jaren 80 co-produceerde en co-presenteerde Tremayne "Please Stand By: A History of Radio"... een geaccrediteerde reeks van 30 half-uur durende programma's voor een groep van Southern California Community Colleges.3
Fans van soaps zullen zijn 1987 optreden in "One Life to Live" als Victor Lord alsook zijn kort opname van de rol van Edward Quartermaine in 1988  in "General Hospital".

Er wordt gezegd dat hij zou hebben gezegd dat omwille van radio's mogelijkheid om in een vast loon te voorzien hielt het menig acteur om  "......an upstanding, home-owning, stay-in-one-place, family-raising... good-credit-risk individual..." te zijn.3
In diverse polls werd hij tot de nummer 1 dramatische acteur verkozen in de zeer populaire medium en dus is het ook geen verrassing dat Les Tremayne werd opgenomen in de Radio Hall of Fame in 1995.  He was ook één van de stichtende leden van de AFTRA radio uitvoerders vakbond.

Tremayne bleef lang actief in de showbusiness tot hij recentelijk op rust ging. Hij stierf aan hartfalen in Santa Monica, CA. Hij werd overleefd door zijn vrouw, Joan, en zijn broer, Charles Henning uit Vermont.

In 2009 werd hij door Michael Brandon gestalte gegeven in "Me and Orson Welles.


Klik als je denkt ons te kunnen helpen...!



Referenties
(1)
Overlijdensbericht Torgo the White's Rolodex door Chris Cornell et al
(2)
Cincinnati Radio van Michael A. Martini
(3)
Fri, 28 Mar 1998 Old Time Radio column door wijlen Betsy W(einberg)
(4) IMDb
(5) Wikipedia


Bijkomende video & audio bronnen
(1)
NPR orbituary
(2) Interview Speaking of Radio

(3) Susan Slept Here (Film Clip, 1954)


Laatste update 27 mei 2016

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright © MCMXCIX-MMXIII   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.