Klik op de foto om terug te gaan...

Speelde in een EQ radiodramaHoward Irving Smith (12 aug 1893 - 10 jan 1968)

 
Tweede echtgenote van Howard Smith, Lillian Boardman in 1922, op 29 jarige leeftijd


 

 



Ogen: blauw
Huwelijken:
(1) Mildred Agnes Barker, actrice (14 feb 1922 - vr 1930)
(2) Lillian Boardman, zangeres, danseres
      (na 1930 - 19 sep 1953) (haar dood)
geen kinderen


Howard Irving Smith werd geboren op 12 augustus 1893 in Attleborough City, Massachusetts, V.S. als kind van George H. Smith, een juwelier en Sybelle Pollard.

Smith begon als concertzanger, maar zijn hoop ooit in de opera te zingen eindigde na zijn dienst in de 77th Infantry Division tijdens Wereldoorlog I. Enrico Caruso suggereerde dat hij beter een muzikale act in vaudeville zou opstarten. Hij vormde samen met zijn vriend Harry Meeker een team en later, als komiek, deelde hij ook de affiche met Frank Fay, Sophie Tucker, James Barton en Bessie Clayton.


Hij maakte z'n filmdebuut in 1918 in een stomme film Young America
.

         Een advertentie uit september 1922 voor Howard Smith & Mildred Barker's "Good Medicine" Vaudeville actrice Mildred Barker (1929) 

Ze ontmoeten elkaar reeds vroeger in het vaudeville circuit (dec 1919) maar vanaf dec 1920 vormde Howard ook een duo met Mildred Barker en traden ze op in het vaudeville circuit eerst met "The Honeymoon" gevolgde door de naar verluid snelle sketch vol situatiehumor genaamd "Good Medicine". In dit nummer speelde Howard een dokter wiens patiënt elke symptoom vertoont gekend in de medische wetenschap. Na haar de waarheid te hebben verteld, namelijk dat ze niets mankeert,  informeert die patiënt (gespeeld door Lillian Schaffner), dat ze eigenlijk de geldschieter is voor een nieuw groot hospitaal en op zoek naar iemand om het te leiden...

Mildred was sedert 14 juni 1911 was getrouwd met acteur Roy McNicol (later een bekend schilder) en samen kregen die op 9 september 1915 een zoon genaamd Roy B. McNicol. Mildred's huwelijk met Roy overleefde het niet en voor 1920 waren ze gescheiden. Op amper 5 jarige leeftijd overleed de haar zoon op 30 jan 1921, na een korte ziekte van drie dagen, in het Merchants' Hotel, Johnstown, Pa. Mildred trad er toen op in the Majestic, Johnstown.
Op 14 februari 1922 huwde Howard met
Mildred Agnes Barker, in Manhattan, New York. Ze bleven samen optreden tot ten minste december 1927.

Toen in 1928, vaudeville aan zijn zwanenzang begon bemachtigde Smith een rol in de populaire radioreeks The Collier Hour, en kreeg $35 voor drie minuten werk. Hij zette zijn radiocarrière verder met The March of Time, Cavalcade of America, Forty Minutes in Hollywood en Crime Doctor.

Smith kreeg best wel veel werk aangeboden (1934) zoals de volgende anekdote getuigt: "Eén man trad bijna gelijktijdig op in twee, ver van elkaar opgenomen, studio's. Howard Smith speelt gerechtsbeambte in 'The Court of Human Relations' die loopt op CBS om 8:30 p.m. Na zijn opening van een zaak daar trok hij een sprint naar Radio City om er deel uit te maken van een Babe Ruth uitzending tussen 8:45 en 9 p.m. Wat hem wat tijd gaf om zich terug te haasten naar 485 Madison Avenue om het slot te voorzien van het gerechtsprogramma rond 9:15 o'clock."

Als lid van het repertoiregezelschap van Orson Welles's CBS radioreeksen The Mercury Theatre on the Air en The Campbell Playhouse, speelde Smith er de rol van de ongelukkige commandant van een bommenwerper in de productie van The War of the Worlds in 1938. Smith verscheen ook als Cubaans plantage eigenaar Joseph Johnson in Welles' herontdekt film Too Much Johnson — en dat in slapstick stukjes voor een theater productie, die kort werd opgevoerd in augustus 1938 alvorens ze werd opgeborgen.

Howard Smith, Mary Wickes, Orson Welles, Virginia Nicolson, William Herz, Erskine Sanford, Eustace Wyatt en Joseph Cotten net buiten het Stony Creek Theatre gedurende de twee weken opvoering met het Mercury Theatre gezelschap van Too Much Johnson (16-29 augustus 1938)

(Afbeelding hierboven) Howard Smith, Mary Wickes, Orson Welles, Virginia Nicolson, William Herz, Erskine Sanford, Eustace Wyatt en Joseph Cotten net buiten het Stony Creek Theatre gedurende de twee weken opvoering met het Mercury Theatre gezelschap van Too Much Johnson (16-29 augustus 1938) 

Howard Smith in 1939In radio's Jane Arden (1938-1939) vertolkte hij Jack Galloway, een stadsuitgever van The Comet-Globe. Hij werd ook de eerste acteur die Sergeant Velie zou portretteren in de eerste, één uur lange, radioafleveringen van de reeks The Adventures of Ellery Queen (1939).

Hij speelde de rol van Will Brown, Homer's vader, in radio's The Aldrich Family een rol die hij later zou hernemen voor de gelijknamige NBC televisie reeks.


Tegen 1940 was Smith ook getrouwd met Lillian Goodman, een zangeres/danseres die tot wel 1930 in vaudeville optrad. Ze maakte ook deel uit van "Gus Edwards and his Song Revue," waarin Lillian Boardman, beschreven als een mooi blonde soprane, een groep van 25 eigen opgeleide protegés aanvoerde in een musical extravaganza gedurende de 1910s. Ze woonden in Manhattan. 

Howard Smith trad op op het New Yorkse podium in o.a. Solitaire (1942), Decision (1944) en Dear Ruth (1944-1946).

    "Dear Ruth" (1946-1947) with John Dall as Lt. William Seawright, Phyllis Povah as Mrs. Edith Wilkins and Howard Smith as Judge Harry WilkinsThe Magic Touch (1947) From L to R: William Terry as Jeff Turner, Sara Anderson as Cathy Turner, Frances Comstock as Amy Thompson and Howard Smith as J. L. Thompson. The production opened September 3rd, 1947 and closed after only twelve performances.

In 1944 werd voormalig N.Y. toneelproducer Murray Phillips' weduwe Lucille Phillips (meisjesnaam Arnold), hals over kop verliefd op de acteur, Howard Smith. Fysisch met een gezette buik, torende Howard boven Lucy uit. Lucy's dochter Peggy beschrijft hun relatie in haar memoires:

"Omvangrijk en geniaal, met een diep donderende lach, dwong Smith's talent veel respect af in theater kringen. Met zijn vaudeville achtergrond had hij de gave van de komische timing welke door zoveel van zijn medeacteurs werd benijd. Met zijn heldere blauwe ogen, sneeuwwitte haar en baby zachte huid, gelijk hij op een robuuste, baardloze Kerstman.  Howard aanbad mijn moeder en zij hem. Ze dansten tot een stuk in de nacht op Eddie Duchin's muziek op het dak van het Astor Hotel, ging op zondagse uitstappen naar het platte land en genoten van etentjes voor fijnproevers bij kaarslicht.

1946 repetitie voor "Mr. Peebles and the Mr. Hooker" staand naast Howard Smith (L), zien we Rhys Williams en Randee Sanford (R)Eva Gabor, Howard Smith en Glenn Ford in "Don't Go Near The Water" (1957)

De verkering zette zich door en in december van 1949, werd Howard twee hoofdrollen aangeboden voor nieuwe toneelstukken op Broadway. De éné was een komedie, en omdat de meeste van zijn successen altijd komedies waren geweest, leek hij die rol te verkiezen over de andere, welke een ernstig stuk was "Death of a Salesman". Alvorens te beslissen echter, bracht hij beide scripts meer naar huis gaf ze aan Lucille om ze  mij te laten lezen. Tegen die tijd had ik immers een respectabele reputatie opgebouwd bij het theater als persverantwoordelijke en schrijfster."

Regisseur Kazan had ogenschijnlijk een vergissing gemaakt en in de totaal verkeerde hoek gezocht door Howard Smith aan te spreken. De schreeuwende komiek die in komedies meestal de verontwaardigde vader van tienermeisjes vertolkte. Hij las het script en weigerde het stuk dat zeker het beste was dat hij in zijn leven kreeg aangeboden. Howard Smith in a 1951 promotional photo for "Death of a Salesman"Kazan probeerde hem op andere gedachten te brengen. "Dat stuk is verschrikkelijk," beweerde Smith. "Wie zou iets zo triest willen gaan zien?".
Uiteindelijk werd een vergadering vastgelegd met Howard en Arthur Miller aanwezig. Miller, onwetendheid veinzend vroeg Smith waarom hij zo tegen het stuk was. "Die arme man, in God's naam, de zaken die hij door zijn zoon en baas naar het hoofd geslingerd krijgt.  Iedereen zit op zijn kap. Het is verschrikkelijk!"
"Iedereen behalve Charley," zei Miller en hij Smith's ogen oplichten. Hij bleef staan. "Charley geeft Willy goed advies, leent hem geld, maakt zelfs tijdens kantooruren steeds tijd voor hem... Charley probeert echt, Howard."
Howard zat te staren. Uiteindelijk zei hij, "Ik zal er nog eens over nadenken." Diezelfde avond aanvaardde hij de rol. Zijn instinct was net zo goed voor de rol als zijn eigen persoonlijkheid.

Dus Smith gaf gestalte aan de rol van Charley in de originele Broadway productie van Death of a Salesman (1949-1950) maar hij zal het best herinnerd worden voor zijn recreatie van die rol in de filmversie uit 1951. 

Als een kalende zwaargebouwde Amerikaanse karakter acteur maakte hij de oversteek naar Hollywood in 1946 en ging zich specialiseren in rechters, politie officieren, zakenmannen en een assortiment van kolerieke bewindslui.

Op 19 september 1953 overleed Lillian gekend onder haar podiumnaam als Lillian Boardman in New York, ze werd 60 jaar.

Howard Smith (L) met Fredric March in "Death of a Salesman" (1951)Op televisie speelde Smith de gewichtige baas Oliver Misrell in een aflevering uit het eerste seizoen van The Twilight Zone genaamd "A Stop at Willoughby" (1960) waar hij geërgerd door het verlies van een belangrijke klant James Daly bijna tot waanzin dreef door op hem in te blijven praten, "You need to PUSH PUSH PUSH them!".

Op televisie speelde Smith de gewichtige baas Oliver Misrell in een aflevering uit het eerste seizoen van The Twilight Zone genaamd "A Stop at Willoughby" (1960) waar hij geërgerd door het verlies van een belangrijke klant James Daly bijna tot waanzin dreef door op hem in te blijven praten, "You need to PUSH PUSH PUSH them!". Hij verscheen ook in de episode uit het seizoen 1962, "Cavender Is Coming" met een jonge Carol Burnett. In 1962 was hij ook te zien in een Perry Mason aflevering "The Case of the Unsuitable Uncle", als Frank Warden.

Hij was een terugkerende gast in 1960s TV serie Hazel (1961), als George Baxter's norse klant Harvey Griffin.

     Howard verscheen als engel in de Twilight Zone episode, "Cavender Is Coming" uit 1962 In "The Corn Is as High as a Guernsey's Eye" (1967) een aflevering van het populaire "Bewitched" aka De Schone Heks had Howard Smith (als C.L. Morton) een wel zeer ongebruikelijke tegenspeelster!


Smith overleed op 10 januari 1968, in een ziekenhuis in Hollywood aan een hartaanval. Hij werd gecremeerd en bijgezet in het familiegraf naast zijn vrouw Lillian in Kensico Cemetery in Valhalla, New York.
Klik als je denkt ons te kunnen helpen...!

Referenties
(1) Wikipedia
(2)
IMDb
(3) IBDB
(4) RUSC

(5) My Brother's Keeper by Peggy Phillips
(6) Death of a Salesman in Bejing by Arthur Miller

Bijkomende video & audio bronnen
(1)
The Twilight Zone "A Stop at Willoughby" (1960)
(2) The Twilight Zone "Cavender is Coming" (1962)

 

Pagina aangemaakt 1 sep 2017  
Laatste update 1 sep 2017
  

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright © MCMXCIX-MMXVII   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.