Klik op de foto om terug te gaan...

Richard Hart (14 apr 1915 - 2 jan 1951)

Mr. en Mevr. Richard Hart, (in 1947) tijdens hun eerste bezoek aan California, om er de originele hoofdstad Monterey te zien. Eerste halte brengt hen bij het First California Theater uit 1845. Het theater doet nu dienst als State Museum.


Partners
:
(1) Gehuwd met Eugenia Getchell (1938 - 1941,
      gescheiden)
    
Kind: Christopher Comstock Hart Rawson,
(2) Gehuwd met
Louise Valery
(1945 - 1951, zijn
      dood),
      Kinderen: Hillary and Sheila.
      Buitenechtelijk kind met
Phyllis Eileen Buswell:
      Richard Lee Hart (2 sep 1947)

(3) Samenwonend met
Felicia Montealegre
      ( Na 1948 - 1951, zijn dood)


 

Foto van een jonge Richard HartGeboren in Providence, Rhode Island als Richard Comstock Hart op 14 april 1915. Hart was respectievelijk de zoon en kleinzoon van Henry Clay Hart en Richard Borden Comstock, vooraanstaande advocaten uit Rhode Island. Een all-American voetbalspeler die afstudeerde aan Brown University en kort werkte voor de Gorham zilverfabriek. Hij huwde zijn tienerliefje Eugenia Getchell in 1938, en ze kregen daarop hun zoon Christopher. Hij tekende in op een cursus journalisme maar werd gebeten door acteren en met succes. Dit was uiteindelijke de aanleiding om acteerstudies in New York City op te nemen met  een aantal off-Broadway rollen en de scheiding van zijn vrouw, die in Providence bleef met haar zoon. Hart's grote doorbraak kwam er wanneer hij, als lokale jongeling in het zomer theater van het Brattle Playhouse in Cambridge, Massachusetts, John de heksenjongen speelde, de hoofdrol in een nieuw toneelstuk dat er proefdraaide, "Dark of the Moon" "een Legende op Muziek" van Howard Richardson en William Berney. De gebroeders Shubert namen het mee naar Broadway (1945), maar hielden weinig van de originele bezetting over behalve Hart, die met dit debuut een Theatre World Award won. Een Broadway run van 318 opvoeringen gaf aanleiding tot een nationale tour en uiteindelijk een contract met Metro Goldwyn Mayer. In 1945 trouwde hij ook met een Louise Valery, een actrice die hij in Dark of the Moon (ze speelde de mooie heks) leerde kennen, ze kregen samen twee dochters.

 Richard Hart met Louise Valery en dochter "Desire Me" (1947) Greer Garson en Richard Hart 

Gezien zijn carrière werd beknot door een hartaanval trad hij ook maar in vier films op.Hij maakte zijn filmdebuut in Desire Me (1947) En project dat geplaagd werd door allerhande problemen, waaronder een zwak script en bovendien ook conflicten tussen George Cukor en acteur Robert Mitchum. Cukor werd uiteindelijk ontslagen en de overgebleven scenes werd geregisseerd door maar liefst drie verschillende regisseurs (Mervyn LeRoy, Victor Saville, Jack Conway) en uiteindelijk naamloos uitgebracht. Geplaatst kort na WOII,vertelt het via flashbacks het verhaal van Marise (Greer Garson), haar echtgenoot Paul (Mitchum), en Jean Renaud (Hart), die beide samen gevangen zaten in de Duits kamp. Tijdens een ontsnappingspoging van dit kamp wordt Paul geschoten, en Jean zoekt Marise op. Daar bevestigt hij het eerder doorgesijpelde vermoeden dat Paul zou overleden zijn. Jean die voor Marise's charmes gewonnen vraagt haar uiteindelijk ten huwelijk. Maar Paul leeft nog.... Tijdens het filmen van één bepaalde scene, trok een enorme golf Garson en Hart in zee op de scherpe rotsen aan de kust van Monterey, waarbij Garson kneuzingen, snijwonden en rugproblemen opliep die haar uiteindelijk diverse operatieve ingrepen en vele ziekenhuisbezoeken kosten in de daaropvolgende maanden en jaren.

Hij toonde zijn groot potentieel in zijn tweede film Green Dolphin Street (1947) die gaat over twee zusters verliefd op één man. Wanneer ze verkeerdelijk voor haar zus Marguerite (Donna Reed) wordt aanzien, trekt Marianne Patourel (Lana Turner) naar de Antipodes, om er met Marguerite's op vlucht zijnde verloofde te trouwen, dit is een deserteur uit de Britse marine William Ozanne en wordt gespeeld door Hart.

 Kinderactrice Gigi Perreau, Richard Hart en Lana Turner in Green Dolphin Street (1947) Van Heflin en Richard Hart in Green Dolphin Street (1947)

Vervolgens speelde hij in B.F.'s Daughter (1948). Barbara Stanwyck speelt hierin Polly Fulton, een rebelse dochter van de rijke industrialist (Charles Coburn). Polly trouwt met een conservatieve professor economie Robert S. 'Bob' Tasmin III (Richard Hart), maar uiteindelijk ergert ze zich aan zijn waardenbesef en verlaat hem voor professor sociologie Van Heflin. In Engeland, waar de letters "B. F."  stonden voor het eufemisme "bloody fool", werd de film van een nieuwe titel Polly Fulton voorzien.
In 1949 speelde hij mee in
Reign of Terror (aka The Black Book) als François Barras. Deze film was eigenlijk 'The French Revolution' gebracht als film-noir.

Richard Hart en Barbara Stanwyck in "B.F.'s Daughter" (1948)  Promotionele foto voor "B.F.'s Daughter" (1948)

Hij verliet dan vrijwillig MGM om terug op het podium te gaan. Eens terug in  Broadway verscheen hij in een flop, Leaf and Bough (1949) en nam over van Sam Wanamaker in Goodbye, My Fancy (1949) en hij hat er een hit als de originele Uncle Desmonde in The Happy Time (1950-51) tegenover Claude Dauphin en de jonge Eva Gabor.

Richard Hart en Eva Gabor in The Happy Time: Een liefdestap wordt uitgezet door Nonkel Desmonde terwijl hij, de mooie Mignonette, één van zijn vele medailles opspeldt. Zij is een vaudeville acrobate die meid werd, en haar charmes beginnen hem te raken... Desmonde brengt een Valentino imitatie: Nu komt hij dichter met de ogen. Hij wiebelt zijn neus. "Niks aan om je neus te laten wiebelen, het vraagt alleen een zekere ernst in de doelgerichtheid. Nu fladdert hij met zijn neusvleugels...en nu de tanden! Met een lach alsof hij net een vis rook. Buigt hij de vrouw achterover, wat alleen een weinig medewerking vraagt...en nu kust hij haar". Mignonette verwijt hem een man te zijn "die de kousebanden van alle vrouwen verzamelt" maar trouwt hem uiteindelijk toch.

Tussen 1949 en 1950 maakte hij verschillende keren zijn opwachting op televisie in series als  "The Ford Theatre Hour" , "Studio One", "The Philco Television Playhouse","NBC Presents"; "The Silver Theater" en "Masterpiece Playhouse" (met rollen als Eilert Lovborg in Hedda Gabler en Marc Antony  in Julius Caesar).

Richard Hart, groot, stoer en voorzien van een wat misplaatste Errol Flynn snor, was de ster van  "The Adventures of Ellery Queen" ook gekend als 'a Kaiser-Frazer Adventure in Mystery'. Richard Hart, groot, stoer en voorzien van een wat misplaatste Errol Flynn snor, was de ster van  "The Adventures of Ellery Queen" ook gekend als 'a Kaiser-Frazer Adventure in Mystery'. Dit was de eerste tv-serie die probeerde Ellery Queen in beeld te brengen en ze werd live uitgezonden.Voor een Dumont net program was ze goed gemaakt. Florenz Ames speelde zijn vader,  Inspecteur Richard Queen. De show verscheen op het Dumont Network in 1950 en elke aflevering was 25 minutes lang. Na pas vier maanden, na minder dan een derde van het reguliere tv-seizoen stierf Hart op 2 januari 1951 tijdens een repetitie aan een hartaanval.  

Klik als je denkt ons te kunnen helpen...!


Referenties
(1)  IMDb
(2)  Wikipedia

Bijkomende video & audio bronnen
(1) Green Dolphin Street (1947)
(2) The Adventures of Ellery Queen 'The  Hanging Acrobat" (21 dec 1950)


Laatste update 22 mei 2016

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright
© MCMXCIX-MMIX   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.