click on photo to go back

Lee Bowman (28 dec 1914  -  25 dec 1979)

Lee Bowman in 1937

 

Lengte: 183 cm (6')

Echtgenote:
Helene L. Rosson (1941 - tot zijn dood)
  Helen was Victor Fleming's stiefdochter, en was van
  1933 tot 1935 getrouwd met Jaime Del Valle

  Kinderen: Lucien Lee Bowman Jr. (19 okt 1943 - ) en
  stiefdochter
Helene Del Valle Harper  (4 apr  1934 -
  12 jan 2000)

 

Geboren als Lucien Lee Bowman op 28 december 1914 in Cincinnati, Ohio (VS)

Zijn driemaal getrouwde moeder, Elizabeth "Bessie" Pringle Brunson Fauntleroy Bowman Clyde, groeide op als Zuiderse aristocrate op Kingstree, de plantatie van de Brunson familie net buiten Charleston, SC.  Maar Bessie's private leven leek wel vervloekt. Zowel haar moeder als grootmoeder kwamen om na dodelijke ongevallen met vuur, in accidenten met respectievelijk een haardvuur en een oververhit kookfornuis. Haar eerste echtgenote, een tandarts en verkoper van mineraalwater uit Staunton, Virginia, deed een debiliterende ziekte op. En Bessie schonk haar tweede man, Luther Lee Bowman, drie zonen: Lee, Pringle, en Hunter. Nadat dit huwelijk uiteenviel trouwde Bessie een rijke verre neef, William Clyde die volop achter Lee's interesses in zingen en dansen stond aan het Cincinnati Conversatory of Music alsook zijn betrachtingen in gymnastiek en athletiek op de openbare school.Terwijl Lee daar school liep kreeg trad zijn zus Rowena, met wat succes op op Broadway, wat de jonge Bowman nog wat meer interesse deed krijgen in acteren. Maar desondanks schreef Lee zich toch in al student rechten aan de Universiteit van Cincinatti waar medestudent zijn interesse in ijshockey, baseball en atletiek herinneren. Zijn ouders waren allebei afkomstig uit een lange lijn van voorouders met advocaten, rechters en regeringslui, dus die keuze leek op zich ook geen verrassing.

Van tijd tot tijd kon hij met zingen op de radio wat extra zakgeld verdienen. Lee kon geen afscheid nemen van zijn drang naar een acteercarrière. Hij begon wel zijn studie in New York aan de Columbia University in 1932 maar de Fred Astaire films veranderenden zijn leven. "If he can do it, I can do it". Hij schreef zich in aan het American Academy of Dramatic Arts.

Zo begon in de jaren dertig aan zijn carrière als toneelspeler en radiozanger. Na enkele jaren in toneelgezelschappen te hebben opgetreden ging Lee een partnerschap aan als mede-eigenaar van een toneelgezelschap uit New Hampshire. De optredens hiermee resulteerde in een contract om de hoofdrol te spelen in Berkeley Square in New York. Een talentenjager merkte hem daar op en in het daaropvolgende jaar zagen we hem reeds zijn filmdebuut maken in Hollywood in Internes Can't Take Money (1937) . Op negentienjarige leeftijd had hij een Paramount contract op zak.  De daarop volgende zeven jaren vertolkte hij vaak tweedeplans hoofdrollen, even vaak als 'playboy' door zijn gladde, elegante stijl en goed verzorgde, knappe uiterlijk.

Lee Bowman met Helen Del Valle (1939)Helene Fleming en Lee (foto rechts) ontmoetten elkaar voor het eerst in de West Side Tennis Club in augustus 1939. Lee's jongere broer Hunter zegt hierover: "Helen was een goede tennister en niet dom, ze had haar zinnen op Lee gezet en haalde hem binnen.


Omdat Helene's stiefvader het maar niet kon vinden met Bowman liepen beide weg in 1941 richting
Tijuana

 

In "Stronger than desire" (1939) speelde hij tegenover Virginia Bruce en Walter Pidgeon, met wie hij in de acreditering op foto's vaak wordt verward. Marjorie Main met Aline MacMahon, Lee Bowman en Zasu Pitts in de komedie "Tish" (1942)
Fred Zinnemann's langspeelfilmdebuut "Kid Glove Killer" (1942), een genietbare whodunit over de jacht op een moordenaar van de stad's burgemeester. Van Heflin, als toegewijd lijkschouwer, demonstreert een mini-stofzuiger om bewijsmateriaal te verzamelen uit menselijke schedels. Marsha Hunt speelt zijn rad van tong zijnde assistente die wanhopige pogingen doet om haar vrouwelijke kant door hem te laten opmerken. Lee Bowman speelt de doodleuke zachte moordenaar. Ava Gardner kreeg een klein rolletje als serveerster. Jean Arthur en Lee Bowman toonden in "Impatient Years" (1944) de realiteit achter huwelijken in oorlogstijd...

Het succes van "Cover Girl" (foto hieronder links) ging niet onopgemerkt voorbij en Hollywood koppelde Bowman verschillende keren met de mooie Susan Hayward. Het grote succes kwam er in de mid-veertiger jaren. In 1948 werd Susan Hayward genomineerd voor haar rol  in "Smash-Up: The Story of a Woman" (1947) De film los gebaseerd op het leven van Dixie Lee (echtgenote van Bing Crosby) vertelt het verhaal van een nachtclubzangeres die met een rijzende zangster trouwt en in alcoholisme vervalt wanneer ze haar eigen carrière opgeeft.

 Met de slogan"Too thrilling for words, so they set it to music! " werd "Cover Girl"  in 1945 uitgebracht, in de hoofdrollen: Rita Hayworth, Lee Bowman en een bijzonder energieke Gene Kelly. In "Tonight and Every Night" (1945) komt een fotograaf van Life magazine naar Londen om er een reportage te maken over een lokaal theatergezelschap die, tijdens WOII, nooit een optreden misliepen. Flashbacks onthullen een liefdesaffaire achter de coulissen tussen ster Rosalind Bruce (Hayward) en een Brits vliegenier gespeeld door Bowman. Joan Blondell, Dick Powell en Lee Bowman in en publiciteitsfotot voor "Model Wife" (1948) In 1948 werd Susan Hayward genomineerd voor haar rol  in "Smash-Up: The Story of a Woman" (1947) De film los gebaseerd op het leven van Dixie Lee (echtgenote van Bing Crosby) vertelt het verhaal van een nachtclubzangeres die met een rijzende zangster trouwt en in alcoholisme vervalt wanneer ze haar eigen carrière opgeeft.

Nooit echt een grote ster legde Bowman zich in de jaren 40 meer en meer toe op toneelwerk. Zoals zo vele bekendheden kreeg hij ook diverse gastoptreden op radio (en daarop aansluitend tv). Zo was hij te horen op radio bvb. in 'Screen Guild Theatre' (met Paulette Goddard), 'Inner Sanctum', diverse  episodes van  'Suspense' (1945) en 'Cavalcade Of America' (1946-1953). In de 'Old Gold Comedy Theatre' speelde hij in episode 4 'Vivacious Lady'. Daarin komt een jonge universiteitsprofessor naar New York om zijn afvallige neef op te zoeken -- hij valt er prompt voor een nachtclubzangeres die hij ook huwt na een hevige romance. Eens thuis kan hij zichzelf er niet to brengen zijn conservatieve en ultra--gerespecteerde familie op de hoogte te brengen. Lee Bowman en Linda Darnell spelen de hoofdrollen.
In de pilootaflevering voor
My Favorite Husband speelde Lee Bowman George tegenover Lucille BallOmwille van andere contractuele verplichtingen diende hij echter uit de serie te stappen. Hij werd vervangen door Richard Denning (CBS Radio 5 juli 5, 1948)
In '
House By the River' (1950) geregisseerd door by Fritz Lang. doodt Louis Hayward per ongeluk zijn meid terwijl hij haar probeert te versieren, hij doet een beroep op de hulp van zijn kreupele broer (Lee Bowman) om zich van het lichaam te ontdoen. Bowman wordt beschuldigd van haar dood.

Lee in het Ellery Queen Avontuur "The Red Hook Murder"Hij trad ook kort op in de TV series The Adventures of Ellery Queen (1950-51) als Ellery Queen. "Alleen voor de 24 minuten lange Ellery Queen show klop 40 uren per week. Da's dan nog zonder mijn gastoptreden voor shows als Theatre Guild of The Air, Studio One, Curtain Call en Cavalcade of America die uren aan mijn werkweek toevoegen of mijn familietijd in het weekend verstoren. Daarenboven ben ik ook actief in verschillende andere zakelijke ondernemingen ... ."
Na de EQ serie bleef Lee aan de Oostkust om er op te treden op
Broadway, het presenteren van TV spektakels voor een autobedrijf, toezicht te houden op zijn moeders 1,000-are grootte boerderij in Kingstree South Carolina (katoen, tabak en hout), een vastgoed/verzekeringszaak te runnen met zijn broer, als directeur op te treden voor een commerciële filmmaatschappij, weekelijks op te treden in een NBC radiodrama alsook in een panel show, "Masquerade Party". Gedurende zijn beroepsactiviteiten in 1952 aan de Oostkust verhuisde hij met zijn gezin naar een ruim huis op Long Island.

Bowman trad ook regelmatig aan op televisie waaronder verschillende gastoptredens in Robert Montgomery Presents (1950-57)
In
Eye Witness (1953) speelde hij de gastheer van deze 30 minuten durende NBC show die zijn première kende op 1 maart 1953.

Lee Bowman, Robert Montgomery en Jane Wyatt, 1950. In de episode 'The Awfull Truth' speelden Lee en Jane respectievelijk Jerry en Lucy Warriner (Uitzendingsdatum 11 september 1950) Lee Bowman met zijn vrouw Helen Rosson in de Stork Club (1955)

In 1961 speelde hij detective Jeff Thompson in Miami Undercover.  Deze harde jongen werd ingehuurd door het Miami Hotel Owners' Association om de stad misdaadvrij te houden. Voormalig boxster Rocky Graziano speelde zijn assistent Rocky en Thompson werd uitgespeeld als de gesofisticeerde man van de stad. De First-Run Syndication series liep 38 episodes lang. Nadien trok Bowman zich van het scherm terug. Met uitzondering van een rol in Youngblood Hawke in 1964 en de rol van Ted Langer in The Fugitive episode: "Detour on a Road Going Nowhere" (1964).  De mooie Elizabeth Allen biedt Kimble een 'one-night stand' aan die hij weigert. Later op een bus wordt medepassagier Langer (Bowman) meer dan wat getroffen door de schone Elizabeth. Elizabeth vraagt Kimble om het maar te bekijken terwijl ze haar jurk omhoog trekt. Terwijl Kimble nog wegkijkt wringt Langer zich in allerlei bochten om een goed zicht te bemachtigen. Protesterend trekt Elizabeth haar jurk terug recht en lacht treiterend naar Kimble. Langer's vrouw (filmster uit de veertiger jaren Phyllis Thaxter) heeft gezien wat er gebeurde en het is duidelijk dat Langer één en ander te verklaren heeft. Elizabeth zegt tegen Kimble dat hij binnen 10 jaar net als Langer kan dromen van "de benen die hem ontglipten."

Rechtstaand (l-r) Lee Bowman, Henry Mancini, Jimmy Stewart en Hoagy Carmichael op een eerbetoon aan Hoagy Carmichael, in Los Angeles, gesponserd door de Indiana University Alumni Association, 1973

Na zijn rol in "The Fugitive"  werd hij radio en televisie consultant voor de 'Republican Senatorial and Congressional Committee' in Washington (Mr. Bowman werd door de Nixon administratie ingehuurd) en later voor Bethlehem Steel, waar hij politici en zakenlui coachte bij het spreken voor camera.

Vanaf 1974 tot zijn dood, was hij voorzitter van de Kingstree Group, een internationale firma, die communicatieadvies boodt aan zakenlui en politieke leiders over de gehele wereld. Kingstree's globale hoofdkwartier ligt nu in London. Bowman was verantwoordelijk voor het ontwikkelen van de 'conversationele' aanpak van gesproken communicatie, die tot op vandaag nog steeds wordt aanzien als het enige succesvolle model voor zaken en politieke voorstellingen of media interviews.  

Lee stierf 3 dagen alvoren hij officieel een senior zou zijn,  in Brentwood, Los Angeles aan een hartaanval op 25 december 1979. 

Click if you think you can help out...!

 


Referenties
(1)  IMDb
(2)  Wikipedia

Bijkomende video & audio bronnen
(1) My Dream is Yours (1949)
(2) Ellery Queen episode 'Murder to Music' (1951)
 


Laatste update 19 okt 201
7

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright
© MCMXCIX-MMXIV  Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.