Klik op de foto om terug te gaan...

David Wayne (30 jan 1914 - 9 feb1995)

Theatre photo of a young David Wayne


 

 


Lengte: 5' 7" (1,70 m)
Ogen: bruin
Echtgenote:
Jane Gordon Trix, (20 dec 1941 -  16 apr 1993, haar dood)
Tweeling dochters
Susan Kearney en Melinda (1946)
Zoon: Timothy (1948)


Zijn Broadway, TV en filmvertolkingen bestaan uit een breed spectrum van karakters variërend van een wetenschapper die de wereld wil redden tot een ingenieuze Aziaat die er op uit is de GI's in een ver land geluk te brengen.

Naast acteur, werkte David, bijgenaamd Davey, in Hollywood ook een aantal jaar als special effecten co-ordinator - waaronder werk met bvb.Wes Craven.

David Wayne werd geboren als Wayne James McMeekan op 30 januari 1914 in Traverse City, Michigan.
Privé ging het hem niet zo voor de wind, z'n moeder Helen Matilda Mason stierf toen hij pas vier jaar oud was
Zijn vader voorzag in de broodwinning door te werken als verzekeringsagent.
"Ik speelde mijn eerste stuk toen ik 6 was. Dat was in Bloomingdale, Michigan, een kleine stad met ongeveer 500 inwoners. Er waren werden stukken opgevoerd voor jonge talenten in het opera huis die mijn oom regisseerde. Sinds dan is er nooit een moment geweest waar ik niet op de planken stond."

Hij ging naar Western Michigan University waar hij boekhouding studeerde, en werkte daarna als statisticus bij een grote verfproducent in Cleveland waar hij ook toetrad tot een Shakespeareaans toneelgezelschap. "In school stond ik zo vaak als mogelijk op de planken, net zo vaak als ik er les volgde; en na 8 uur werk met verf, speelde ik toneel bij een klein gezelschap. Dat betekende elke avond zes uur extra; waarvan 2 uren oefenen voor het stuk van de volgende week, enkele uren om het stuk van deze week op te voeren en van zodra klaar terug enkele uren voor een toekomstig stuk."
Zijn kans kwam in 1936 toen de Cleveland expositie het Globe theater deed herleven met gestroomlijnde Shakespeare. Hij mocht de rol van Touchstone voor het eerst voor een groot publiek vertolken in "As You Like It". In 1938, maakte hij zijn eerste New York podiumdebuut in "Escape This Night".
"Alles ontsnapte er ook, zelfs het publiek en na een week stond ik op straat. Ik deed wat commerciële opnames en radio; wat lichaam en geest goed deed, maar was had er toch meer honger dan geen tot ik de rol van Fredric March's zoon in 'The American Way' mocht spelen. Die job maakte van mij een Broadway acteur."
Afgekeurd voor de militaire dienst werkte hij als vrijwilliger ambulancier voor de Britten in Noord-Afrika. Twee weken vooraleer hij naar Europa werd gestuurd huwde hij Jane Gordon, dochter van Jean Gordon van het Metropolitan en actrice. Ze hadden samen gedurende de zomer toneel gespeeld en kende elkaar al een tijdje. Hij werd verkeerdelijk als 'gedood in actie' opgegeven toen de Duitsers de slag bij Tobruk in Noord-Afrika wonnen.  Wanneer uiteindelijk de V.S. toch in de oorlog betrokken geraakte vervulde hij dezelfde taak voor hen.
In 1947 kreeg hij de rol die uiteindelijk de 'sine qua David Wayne in Finian's Rainbow (1947)non' voor zijn carrière betekende. Die van Og de 'leprechaun' in de Ierse fantasie "Finian's Rainbow," de films magische muzikale momenten en satire bezorgde hem een Tony, de eerste acteur die er één kreeg, ooit. Vervolgens stelde hij de wereld dienst favoriete militaire onschuldige voor, Frank Thurlowe Pulver, de vroegwijze marineofficier in "Mr. Roberts" in 1948. Hij stond als Pulver ook de eerste keer tegenover Henry Fonda met een 'broskopke', wat vele jaren zijn handelsmerk zou blijven. Alhoewel Wayne's eerste Tony meer dan 20 jaar op zich liet wachten volgde zijn tweede snel genoeg. 
Terwijl als zijn grote theaterrollen voor hun verfilmingen naar andere acteurs gingen had Wayne een substantiële filmcarrière op zich. Zo speelde hij samen met John Forsythe en het stuk won dat jaar de Pulitzer Prize for drama alsook de Drama Critics' Circle award. Na zijn succes in "Mister Roberts," werd hij in Hollywood gevraagd voor rollen in twee hoog aangeschreven films, "Portrait of Jennie" en "Adam's Rib," beide in 1949.

David Wayne met zijn vrouw Jane Gordon (datum onbekend) David Wayne als rank Thurlowe Pulver, de vroegwijze marineofficier in "Mr. Roberts" in 1948 (tweede van links)

Over filmrollen zei het volgende: "Ik ben in het geheel niet overtuigd dat een acteur genoeg verantwoordelijkheid draagt bij de creatie van een film. Daarvoor is het te veel een technologie. Dat is ook de reden waarom ik denk dat een film acteur af en toe naar de planken terug moet om zich daar te verrijken."  Zijn filmrollen waren zeker zo gevariëerd als zijn toneelrollen, van een kleine stad's kapper die 56 jaar ouder wordt in "Wait Till the Sun Shines, Nellie" (1952), een boerenpummel in "With a Song in My Heart" (1952) tot de theater impresario Sol Hurok in "Tonight We Sing" (1953).

Wait Till the Sun Shines, Nellie (1952) plaatst David Wayne in dezelfde scene als Helene Stanley en Hugh Marlowe (bekend van Ellery Queen!) Niet éénmaal maar tweemaal! Wayne met Marilyn Monroe in  "We're Not Married" (1952)
Wie zou niet in David Wayne schoenen willen staan, de huisbaas "How to Marry a Millionaire" (1953) David Wayne en verschillende anderen als vrolijke bemanningsleden in "Hell and High Water" (1954)

Tweemaal speelde hij tegenover Marilyn Monroe in We're Not Married (1952), en als huisbaas in  "How to Marry a Millionaire" (1953).
Hij kreeg opnieuw een 1954, deze keer als beste acteur in "The Teahouse of the August Moon," waar hij Sakini gestalte gaf, een slimme Okinawaan die culturen wil laten versmelten. Hij gaf ook gestalte aan bank vice president Pearson Norby in de TV series "Norby" in 1955, hetzelfde jaar waarin hij ook met Frank Sinatra in "The Tender Trap"speelde.
Wayne speelt een familieman met goudkoorts in de low budget western "The Naked Hills" (1956)

Tegenover Frank Sinatra in "The Tender Trap" (1955) Myrna Dell en David Wayne in "The Naked Hills" (1956).
In "Sad Sack" (1957) met Jerry Lewis Wayne portreteerde de schizofrene Joanne Woodward's lang lijdende echtgenoot in Three Faces of Eve (1957)

In 1957 werd Wayne genomineerd voor een Emmy voor zijn verschijning in de "Heartbeat" episode van "Suspicion," een verzameling spannende verhalen. Wayne portreteerde de schizofrene Joanne Woodward's lang lijdende echtgenoot in Three Faces of Eve (1957). Una Merkel , die samenwerkte met Wayne tijdens zijn Fox jaren zei ooit over hem "Ik hou van David Wayne. Ik denk dat hij één vande beste acteurs is die we hebben. Hij is zo goed dat ze niet weten wat met hem aan te vangen."
In 1958 kreeg hij eerbetoon van de critici voor zijn rol in Say Darling met Vivian Blaine. Verder onder zijn meer bekende films zijn titels als  "The Last Angry Man," "The Front Page," "The Apple Dumpling Gang" en "The Survivalist." 

Een stationsadvertentie voor de  TV series "Norby" (1955) met David Wayne "One More Mile To Go" (1957) met David Wayne was een episode van het populairer "Alfred Hitchcock presents" nog geregisseerd door de meester zelf.
In 1959 , speelde David Wayne in Twilight Zone episode N° 6 "Escape Clause," een zwaarmoedig man die, in een poging om zijn afhankelijkheid van pillen en angst voor zijn omgeving te overwinnen, een pact met de duivel sloot. In ruil voor zijn ziel kreeg hij onsterfelijkheid. David Wayne als "the Mad Hatter", in "Batman" (1966-67) series

Als er een plaats was waar men niet goed wist wat met Wayne aan te vangen dan was het wel televisie, waarvoor hij regelmatig werkte van 1948 af. Hij was een vaste waarde in de wekelijkse serie "Norby" (1955). Naast vooraanstaande personages als Andrew Carnegie, Mark Twain en zelfs "Old Scratch" (met Edward G. Robinson in de in  1961 televisieverfilming van "The Devil and Daniel Webster"), speelde hij ook in klassieke afleveringen van TVue - 7 december 1975: David Wayne"Alfred Hitchcock Presents" en "Twilight Zone". In de episode "Escape Clause," speelt David een zwaarmoedig man die, in een poging om zijn afhankelijkheid van pillen en angst voor zijn omgeving te overwinnen, een pact met de duivel sloot. In ruil voor zijn ziel kreeg hij onsterfelijkheid.. Aanhangers van Batman en Robin zagen hem af en toe als 'the Mad Hatter', een "Batman" slechterik in 1966-67. Als Dr.Dutton probeerde hij genezing te vinden voor de "Andromeda Strain" in 1971. Hij speelde de hertog in 1974 in een remake van "Huckleberry Finn". Zijn korzelige Inspecteur Queen in de Ellery Queen tv-series (1975-1976) zal wel altijd de definitieve vertolking van de oude man blijven nietegenstaande Wayne niet de, in de boeken vaak vermelde, snor had.

David Wayne als Dr. Dutton in "the Andromeda Strain" uit 1971 Wayne in 1974  in een musical remake van "Huckleberry Finn"
Miss Ellie (Barbara Bel Geddes) en Digger Barnes (David Wayne) op een Southfork BQQ in " Dallas" (1978) Dr. Amos Weatherby (David Wayne) in House Calls (1979-1982), dicht bij zijn pensioen en met een gemeen trekje. Kon nog het best van al Dr. Solomon op de heupen werken door constant diens naam verkeerd te noemen en zijn eigen weg te gaan.

In 1977 verhuisde hij naar Los Angeles. Daarenboven trad Wayne op met het New York's Lincoln Center Repertory, en was hij één van de gastheren van het NBC weekend radio potpourri Monitor. De meeste van het huidige publiek zullen hem echter herinneren als Willard (Digger) Barnes uit "Dallas" (1978). Hij had ook een rol in "House Calls" (1980).

Wayne ronde zijn beroepsactiviteiten af in de late jaren 80 en ging uiteindelijk op rust in 1993, na de dood van de vrouw die 51 jaar zijn echtgenote was. Zijn laatste verschijning op het witte doek was in de film
" The Fence" in 1994 als Steel Mill Foreman.
Zijn dochter zei dat hij in de jaren 90 nog wat kleinere rollen deed voor tv-films of kleinere films maar uiteindelijk 'pensioeneerde. Jaren geleden, vertelde Wayne een studio biograaf dat hij zich het gelukkigst voelde op het podium maar zoals elke acteur geen goed script kon weerstaan "wat er ook tegenover mocht staan."

Hij overleed in Santa Monica, California op 9 february 1995 aan de gevolgen van longkanker. Hij was 81 jaar oud.

David Wayne maakte zich Stanislawsky's credo eigen: "Hou van de kunst in jezelf in plaats van jezelf in de kunst.
Hij voegde er aan toe "Een acteur kan niet verkeerd lopen als hij zich hier aan houd. Het zou op elke deur in de opname studio's van Hollywood moeten staan. Ik ben bang dat de meest Hollywood acteurs het daar ook voor de eerste keer zullen lezen. Ik mag hopen dat ze de tijd nemen het te memoriseren."  

Klik als je denkt ons te kunnen helpen...!





Referenties
(1) IMDb
(2) Wikipedia

(3) Looking at Hollywood with Hedda Hopper, Chicago Tribune (9 jul 1951)
(4) Louella O.Parsons in Hollywood (1950)

Bijkomende video & audio bronnen
(1) M (Film Clip, 1951)
(2) A Couple of Swells (Ford Star Jubilee) (Clip Tv special Judy Garland, 1955)
(3)
David Wayne for AMC (Video Clip, 1966)
(4) The Adventure of the Black Falcon (Clip Ellery Queen episode, 1976)
(5) Dallas (Season 2, episode 2 "Reunion, Part II") (Tv Clip Sep 30, 1978)


Laatste update 27 mei 2016

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright
© MCMXCIX-MMIX   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.