Klik op de foto om terug te gaan...

Kaye Brinker (29 mar 1914 - 5 nov 1991)  

Catherine Fox Brinker


Huwelijken:  
(1) Alvan Summerfield, Promotioneel manager voor een nationaal magazine,
     (16 juni 1938 - na 1940)
     Dochter: Anya Petar, danseres en choreografe.
(2) Manfred B. Lee (4 juli 1942 -  3 april 1971, zijn dood)
      Kinderen: 
Christopher Rebecca 'Kit', Anthony Joseph 'Tony',
     
Manfred Bennington Jr. 'Man'; Rand Benjamin (18 maa 1951 - )
      Jeffrey Robert (1 maa 1954 - 5 jan 1990)
      Stiefkinderen (Manfred - Betty Miller): Patricia Lee Caldwell,
      Jacqueline Lee.
Zus: Mary Brinker Post (1907 - 1967)

Catherine Fox Brinker werd geboren en opgevoed in King, Seattle (Washington) als dochter van Robert Hugh Brinker en Millicent Fox. Reeds op zeer vroege leeftijd (12 jaar!) begon ze te acteren in een zgn. stock gezelschap (Drama meisje bij KOMO, Seattle).

Kaye is misschien vandaag de dag nog het meest gekend voor haar "Virginia Dare Tobacco" radioreclames uit de veertiger jaren. Maar ze was van alle markten thuis en deed verschillende zaken (radio schrijfster, regisseur, omroepster, monologuist en actrice) in zowel Chicago, N.Y. als de Hollywood regio. Ze kwam zelfs kort voor in enkele films. De enige gekende optredens zijn deze als (niet vermeld in de rolverdeling) gaste in Riddle Ranch (1935) en als Cherry Millett in de Western Desert Guns (1936). Ze speelde meestal de 'andere vrouw' en we zagen haar nog het meest in theater en radio. Naar verluid maakte ze haar radiodebuut spelend tegenover Don Ameche. 

In Chicago maakt een nieuwe avonturen reeks genaamd "Drums" zijn debuut op 14 jan 1936. Geschreven door Vera Oldham bekend van "Chandu, The Magician," werd deze productie omschreven als een snel voortgaand drama met een mix van mysterie, human interest en exotische atmosfeer. Naast William Farnum, een veteraan van zowel toneel als doek bestond de rolverdeling verder uit Kaye Brinker, Myra Marsh, Bill Royal, Cy Kendall, Carlton Kadell, Louise Larabe, ... . J. Donald Wilson was de verteller. Felix Mills voorzag de incidentele muziek.
Kaye Brinker, zogezegd één van Farnum's interessante en veelbelovende ontdekkingen kon zich beroemen op een charmante stem, wat veel deed voor de romantische interesse in dit detective drama dat vier avonden op de week kon worden beluisterd. Volgens de kranten was haar optreden in de eerste reeks "Drums," zo succesvol dat ze meteen na het beëindigen er van werd weggekaapt naar New York om er er een groot Broadway contract op te strijken en dus werd
 tegen september 1937 haar plaats bij "Drums" ingenomen door Sally Creighton.  In realiteit speelde Kaye sinds 1936 op Broadway.

Geregisseerd door John Hayden en geproduceerd door A. H. Woods, opende de originele Broadway productie van het Ayn Rand toneelstuk "Night of January 16" op 16 september 1935 en liep voor 283 voorstellingen tot 4 april 1936 in het Ambassador Theatre in New York City. Daarna trok het rond in verschillende theaters (o.a. Selwyn Theatre) en tegen september 1936 speelde Kaye Brinker er de rol van "Karen Andre","de penthouse sirene met de geëmancipeerde ziel". 

Kaye Brinker als "Karen Andre" in The Night of January 16 (1936)Photo genomen voor "The Night of January 16"  een toneelstuk uit 1936 met Kaye BrinkerKaye Brinker als "Karen Andre" in The Night of January 16 (1936)

In mei 1937 begon Kaye Brinker met een nieuw programma op WBBM voor Commonwealth Edison genaamd "Everywoman."

In 1938 stond Kaye aan het hoofd van een auditiecomité en was zo verantwoordelijk voor de research bij producties. Dit laatste hield nder andere in dat ze audities van de nieuwe stemacteurs overzag. Om ervoor te zorgen dat de acteur werd beoordeeld louter op stem en niet op uiterlijk, nam het auditiecomité plaats in een speciale lounge, weg van de studio, waar men dan enkel de stemmen liet horen. Terwijl de jury zich ontspande in hun comfortabele stoelen en zetels maakten ze notities over het talent. Om niet de kritiek te krijgen dat sex appeal vaak de beslissend factor was, gaf WBBM vrouwelijke personeel de opdracht vrouwen te beoordelen. "Het is pathetisch," zegt Kaye Brinker, "of ze hebben prachtige stemmen maar kunnen hun ziel niet blootleggen of ze kunnen perfect het gevoel overbrengen maar hebben niet het instrument om te kunnen zingen. En die zeldzame keren dat ze dan toch beide hebben, ontbreekt hen vaak dat bepaalde iets nodig om box office appeal te hebben."

Het was als production research director bij CBS-WBBM in Chicago waar ze ook begon met "Manhattan Mother",  een script show vijf dagen per week (1938-1939) waarbij zij samen met Margaret Hillas de hoofdrol voor zich namen. Kaye gaf gestalte aan Patricia Locke, die haar carrière opgaf om voor haar dochter, Dale, in New York te zorgen. Toen het uitzendlocatie van de series van Chicago naar New York verhuisde nam Kaye ook daar haar rol op. Haar laatste Chicago optreden deed ze bij WGN in "Curtain at Tonight" om daarna in het origineel drama "Retake" te spelen. (September 02, 1938)

Kaye was gastvrouw in een show genaamd True to Life en die liep van 1939 tot 1940.

De onderstaande advertentie voor Russeks Persian Lamb Fur Coats uit 1940 stelt Kaye toch enigzins voor als vechtend tegen het traditioneel rollenpatroon. Zo leren we dat ze niet alleen haar eigen scripts schreef maar ze ook nog eens regisseert en er zelfs in acteert... waardoor er haar "zeer weinig tijd blijft om te winkelen". Een ander artikel roemt haar vele kwaliteiten en stelt zijn lezers gerust met: "Ze kan, desondanks, ook koken.  'Manfred houdt van goed eten,' vertrouwde ze ons toe."

1940 Publiciteit met Kaye Brinker voor Russeks Persian Lamb Fur Coats.

In maart van 1940 werd ze geopereerd omwille van appendicitis.

Tegen die tijd was ze gekend voor haar werk in 'Amanda of Honeymoon Hill" alsook in de "Johnny Presents" serie en ze nam een rol aan in de populaire reeks Mr. District Attorney,  The Case Of The Man In Black (5 aug 1941).

Op 30 augustus 1941 maakte Kaye haar Broadway debut met Gladys George in "Distant City".  Het toneelstuk was bedoeld als een van de hoogtepunten van het reguliere seizoen.

Manny Lee, auteur van Ellery Queen, bezocht een repetitie in de NBC studio op 1 april 1942 en ontmoette er Kaye Brinker, die toen in de aflevering van die week te horen was. Ze begon vrijwel onmiddellijk een relatie en na drie maanden traden ze, op 4 juli 1942, in het huwelijk.

Gedurende 1943 verhuisden Manny en Kaye naar een charmant oud huurhuis aan 5 Canon St.,Norwalk (Conn.) waar ze leefden met zijn twee dochters uit zijn eerst huwelijk, Kaye's dochter (Anya) van dienst eerste man en hun eigen nieuwgeboren dochter Christopher Rebecca.  

Foto die  'Romance' aankondigt met Kaye Brinker (1943)


In mei 1943 speelde ze in "Romance" bij WABC (New York) en CBS. Elke week werd er een populaire love story gedramatiseerd. Journalist Wanda Marvin: " ... Alhoewel ze de tekst letter perfect brengt. Ontbreek Kaye Brinker's stem de vereiste warmte ..."
 

 

Alweer een aflevering in de populaire Mr. District Attorney wachte op haar op 4 december 1946. "The Case Of The Too Rich, Too Long" was een verhaal over de rijke Mrs. Montgomery die haar dochter wil verplichten tot een huwelijk met John Middleton op straffe van geschrapt te worden uit het nalatenschap. Penelope is echter een Montgomery en oma Montgomery wordt al snel vermoord met een kandelaar!

Gedurende 1947-48 viel Kaye Brinker in als Nikki Porter in "The Adventures of Ellery Queen".  Een rol die haar rechtmatig scheen toen te komen gezien haar zoon Rand B.Lee ooit aangaf: '... veel van de femme fatale in de Queen boeken van de vroege veertiger jaren en later waren gebaseerd op mijn moeder'. De radioserie kwam echter aan zijn eind en de familie keerde terug naar Connecticut aan de Oostkust eerst in Westport later in Roxbury.

In de daaropvolgende jaren combineerde ze dit met verschillende radiorollen. Zo speelde ze in 1948 Ilse in "Ancient Sorceries" een sprookje over het bovennatuurlijke en toverkunst in een klein stadje in Wales met Paul Frees, Ann Morrison en William Conrad. (15 februari 1948). Alsook in "The Grove of Ashtaroth" voor radio aangepast door Les Crutchfield met opnieuw Paul Frees en William Conrad maar ook met Raymond Lawrence and Eric Snowden. (29 februari 1948)

Radio's The Whistler die op 25 februari 1948 werd uitgezonden droeg de titel "Meeting On Tenth Street" en Kaye maakte er deel van uit, net als in Escape 's "The Grove Of Ashtaroff" (29 februari 1948).

Escape presenteerde "The Time Machine" voor het eerst op 9 mei 1948.  H.G. Wells' klassieke verhaal over twee avonturiers in het jaar 100,080 in het land van de Morlocks. Het verhaal werd voor radio aangepast door de voor een Academy-award genomineerde scenarst Irving Ravetch en werd geproduceerd/geregisseerd door Norman MacDonnell. Eric Rolf speelde Fowler, Jeff Corey speelde Dudley en Kaye Brinker gaf Weena gestalte.

Nog zo'n Escape voorstelling  was "She" een zeer goed gebrachte versie van de klassieker over een mooie vrouw die eeuwig leefde. De auteur was H. Rider Haggard en het werd dit keer door Les Crutchfield voor radio bewerkt onder toezicht van John Dunkel. Norman MacDonnell produceerde en regisseerde. Maakten deel uit van de rolverdeling: Berry Kroeger, Lawrence Dobkin, Kaye Brinker, Ben Wright end Wilms Herbert. (11 juli 1948)

Kaye Brinker (detail uit de volledige foto rechts) Gregory Peck aan de microfoon met Kaye Brinker in radio's Hitch-Hike Poker" (1948)

Voor een hoorspel op 16 september 1948, werkte filmster Gregory Peck samen in met Kaye Brinker in "Hitch-Hike Poker" als aflevering van Suspense  in een bijna lege studio. Ze creëerde scenes die tot leven kwamen in de verbeelding van hun luisteraars. Het vertelde het verhaal van een oorlogsveteraan die naar huis lift voor het weekend en wordt opgepikt door een vriendelijke kerel in een cabriolet ...

In augustus van 1949 is Kaye te horen met Jack Webb in een episode van The Whistler (CBS) genaamd 'The Eager Pigeon' (8 augustus 1949).

Dick Powell nam de hoofdrol op zich in the Richard Diamond, Private Detective een radio serie waarin een eerder onbezorgde detective die elke episode afsloot in gezang voor zijn liefje, Helen (Virginia Gregg). De serie nam een start op NBC op 24 april 1949 en zette zich voort tot 6 december 1950. De shows werden geschreven door Blake Edwards en Kaye trad éénmal op in de excellente aflevering Clothes Make The Killer 22/10/49 (Jay Novello, Kaye Brinker) .

"Letter from Jason" was bewerkt voor radio door Seelig Lester, Merwin Gerard, en William N. Robson op basis van een kortverhaal uit 1926 genaamd "Sunk" van George F. Worts. Frank Lovejoy verscheen als Jason, Will Geer als Jeff en Kaye Brinker werd Ellen. William N. Robson produceerde en regisseerde het geheel. (29 november 1949).

Verder speelde Kaye regelmatig in Our Gal Sunday (als Barbara Hamilton) alsook in Joyce Jordan, M. D. (als Sheila Brand).

Lee en Kaye spelend met de kinderen (1955)

In de late jaren 40 liep Kaye een dubbele pneumonie op, hierbij werd ze succesvol behandeld met penicilline. Op een bepaald ogenblik na 1948 stopte Kaye met acteren. Ze bleef de Queen werken wel beïnvloeden zoals blijkt uit de getuigenis van dochter Christopher Rebecca Lee Tate. Miss Lee gaf toe dat ze niet graag de boeken van haar vader las omdat ze teveel gebaseerd warren op bekenden. "Mijn moeder maakte gebruik van koosnaampjes en mannerismes die dat dikwijls in de boeken te voorschijn kwamen." vertelt ze. "Als teenager verknoeide dit het lezen voor mij. Dan was je aan het lezen over één of andere glamoureuse vrouw die dan plots één van mijn moeders zinnen in de mond nam."

In zijn artikel in The Tragedy of Errors beschrijft Rand B. Lee zijn moeder als "... Juno: afwisselend gepassioneerd voedend en wraakvol bezitterig bij wijlen ..."
Ze hield van kinderen. "Als ik die Kaye Brinker in een promotionele foto voor ABC uit 1953vochtige glinstering in Kaye's ogen zag dan wist ik dat er een campagne op komst was om aan een kind te beginnen." (Manfred B. Lee).
Ze had ook een grote voorliefde voor planten en tuinieren, welke ze heeft overgedragen op haar zoon  Rand. "...Een van haar vele vroege herinneringen aan het leven in Seattle's koele, milde en vochtige klimaat had ze aan de planten die er uitbundig groeiden. Je had er de gebruikelijke zaken als rozen en vergeet-me-nietjes, digitalis en primula's, viooltjes en madeliefjes. Maar ook Witte aronskelk welke moeder verafschuwde. Je had een van blinkend blad voorziene aarbeiboom waar ze gek op was, en heliotroop. Moeder beschreef die altijd als een grote struik met een waterval aan purperen bloemen geurend naar vanille of almond. Het idee heeft jaren in mijn hoofd rondgespookt maar ik kon me er niet toe brengen er één zelf te groeien."

In 1950 had Kaye gezondheidsproblemen (pneumonie-waterpokken) en in 1954, na de geboorte van  Jeffrey Robert, onderging ze een hysterectomie. Na de dood van Manfred B. Lee, verhuisden zij en Jeffrey naar Ft. Lauderdale, Florida, om dichter bij Kaye's oudste dochter, Christopher Rebecca en haar man te zijn. Van daar verhuisden Kaye en Jeffrey naar Key West, Florida, waar ze, begin de jaren 80,  het gezelschap kregen van Kaye's zoon Rand. In het tweede deel van de jaren 80 emigreerden Kaye en Jeffrey naar de Britse eilanden, eerst nog naar Engeland om uiteindelijk in Foilnamuck, Ierland te belanden, waar Jeffrey in 1990 overleed aan AIDS. Een jaar nadien, na vele jaren met alcoholisme en depressies te hebben geworsteld overleed Kaye Brinker op 5 november 1991 in een ziekenhuis in Cork, Cork County, Ierland, aan de gevolgen van haar ethylisme.

 

Klik als je denkt ons te kunnen helpen...!

Referenties
(1) Radiogoldindex
(2) OTRRpedia
(3) The Montreal Gazette Oct 4. 1973
(4) Dank aan Rand B. Lee voor de details na 1954
(5) IMDd


Bijkomende video & audio bronnen
(1) Old Time Radio Downloads
Pagina aangemaakt 24 jan 2015
Laatste update 5 juni 2016

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright © MCMXCIX-MMXV   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.