Klik op de foto om terug te gaan...

Appeared on radio showEd Latimer ( 14 februari 1897 - 1956)





Huwelijk (7 februari 1924 - 1956, zijn dood):
(1) Catherine  F. Weber (5 mei 1900 - 1963)
      Kinderen:
      Agnes F. (15 okt 1924 - 2000)
      Edward B. (3 nov 1928 - 30 mar 2000) ,
      Frances Maria (1937 - 14 okt 1943),
      Thomas (1940 - .)
Billy Rose Theatre Division, The New York Public Library. Ed Latimer Retrieved from http://digitalcollections.nypl.org/items/510d47df-10db-a3d9-e040-e00a18064a99
Boven rechts: Uit de  Billy Rose Theatre Division collectie, The New York Public Library. Ed Latimer.

Edward Bancroft Latimer werd geboren op 14 februari 1897 in Philadelphia, Pennsylvania bij Daniel B. Latimer (b. 1866 d. 21 mar 1924), een verkoper en Bertha M.  Hayney (b. 1869 - d 1929)

Als student in de psychologie in Philadelphia en Master in de podiumkunsten had Latimer had wel enkele zeer uitgesproken ideeën over "de psychologie van een publiek", een onderwerp waarin hij wel zeer geïnteresseerd was en waarvan hij beweerde dat iedere acteur zich hierop zou moeten toeleggen. Met het bestuderen en perfectioneren van de maquillage van een acteur kon hij zich uren vermaken.

"De Aeschylean Players", een organisatie uit Tioga, N.J. die veel geprezen werd om haar uitstekende toneelvoorstellingen, traden op met de komedie Polly In Politics. Edward B. Latimer deed niet alleen mee maar was ook de voorzitter van de club. (1914-1915)

Hij begon zijn opmars in het theater in het Little Theater, van Philadelphia met een repertoire van Shaw, Galsworthy, Chekov, Ibsen,.... Op 18 jarige leeftijd ontving hij er zelfs, als enige van het volledige gezelschap, een lovende kritiek voor zijn opvoering van een gedicht als Dr. Rank in A Doll's House (1915)

Om zijn inkomen te verzekeren naam Ed ook overdag een job. De twee jobs waren netjes dooreengevlochten in een strikt patroon. 's Nachts speelde hij rollen gaande van jongeren tot oudere, bebaarde grootvaders en overdag werkte hij als typist.

De eerste voorstelling van Altruism, een satire van Karl Ettlinger werd opgevoerd door "The Stage Society Players" of Philadelphia in het Little Theatre, Philadelphia, op 28 januari 1916 met Ed Latimer in de rol van een Parijzenaar. Marie Baer en Edward B. Latimer uit Philadelphia, maakt hun debuut in vaudeville met The Lingerie Laureate, een nieuw stuk geschreven door Lee Pape, een journalist uit Philadelphia. De sketch was een komisch succes in Stage Society's meest recente seizoen in het Little Theatre. (8 juli 1917) en werd nadien ook nog opgevoerd in Keith's.

Na twee jaar in zijn geboortestad de basis te hebben gelegd werd hij aangenomen door Lewis & Gordon voor één van diens opvoeringen, dewelke een volledig seizoen te zien was in het Orpheum Circuit.  Rondtrekkend langs de kust was Edward ook te zien naast Mae Murray in de theaterversie van Danger, Go Slow (1916?) en in het daaropvolgende seizoen ging hij op transcontinentale tournee met Frank Wilcox's voorstelling It Pays To Advertise, waarin hij te zien was als Ambrose Peale.  (Dec 1916 -?).

Zo maakte hij zijn eerst trip "on the road" als één van de "Washington Square Players" in een eenakter op het Orpheum Circuit, reizend van Philadelphia tot aan de Westkust (De WSP toerden van okt 1916- feb 1917).

 

Boven: Publiciteitsfoto's zoals deze hierboven voor It Pays to Advertise, werden meestal geleend uit professionele producties, veelal uit New York, en gaven het publiek weinig zekerheden over hoe de productie die zij zouden zien er ook effectief uitzag. Iowa. Ed Latimer is mogelijks de tweede acteur van rechts.
 

Na nog een seizoen in London & Winnipeg, Canada, alsook Salem en Lowell, Mass., spendeerde hij twee jaar bij een zuiders toneelgezelschap welke Abie Irish Rose op het toneel bracht en tekende daarna een vijfjarig contract bij de "Century Players" van de John B. Mack Co. of Lynn, Mass. (ca 1923-24) Na nog meer opdrachten op de baan stichte en ontwikkelde Latimer een klein toneelbeweging in Elizabeth and Plainfield, N.J. Hij trad op met het "New York Civic Repertory Co". en de "Theatre Guild" en was op een ogenblik zelfs betrokken met Jasper Deeter, stichter van het Hedgerow Theatre in Philadelphia.

De beschrijving van zijn vroege loopbaan verschilt nogal zoals het volgende ook aantoont. Vervolgens sloot hij zich aan bij theatergezelschappen:  bij de "Mae Desmond Players" uit Philadelphia; de "Majestic Players", London, Canada; bij de "William Grew Players" in het Grand Opera House met Civilian Clothes (zomer 1921); hij spendeerde ook tijd als afgevaardigde van de 100 per cent Equity investeringsmaatschappij in Lynn, Mass. en een tournee met het stuk Charley's Aunt.

Edward ging een seizoen werken bij de "Frances McGrath Resident Players" welke komedies* bracht als Turn to the Right, Cappy Ricks, The Brat, Broadway and Buttermilk, Ten Nights in a Barroom, Dawn O' the Mountains, The Naughty Wife en Getting Gertie's Garter in het Lyceum Theatre in Paterson, NJ (sep 1921- maa 1922). Dit succesvol seizoen leidde tot zijn engagement bij de "Permanent Players", Winnipeg, Canada in september 1922. Waarna hij in mei 1923 aankondigde dat hij op tournee zou gaan met een gezelschap in New York.

Op  7 februari 1924 huwde Ed met Catherine Weber, een secretaresse, in de St. Pauls Cathedral in Boston.

Op 29 maart 1924 wordt Edward Latimer van de "Century Players" beschreven als niet alleen een bekwaam acteur maar ook een belezen journalist, die bijdragen heeft geleverd aan het vakblad The Billboard en andere publicaties, waaronder het luchtige huisprogramma van het Auditorium Theater, Lynn, Mass.

Ed Latimer, Jr., in een karakterrol, was zeer goed geschminkt maar zijn stem leed onder de imitatie van een oudere man" (1926).
In 1930 stond hij ook op het podium in hoofdrollen bij musical toneelgezelschappen zowel in het burlesque als gewone Broadway circuit van New York.

In augustus 1932 was hij ook te zien als Sloppy in het Broadway stuk genaamd The Devil's Little Game. Zijn toneelervaring was echter veel groter dan deze ene verwijzing laat vermoeden.

In april 1936
werd Edward gekozen om Charles Schofield te vervangen als directeur van het Binghamton Repertory Theatre. Als verdienste werden o.a. rollen in Street Scene en Abraham Lincoln vernoemd.

Door zijn specialisering in eerlijke personage, zware jongens, accenten en vertellingen in de jaren 30 (vanaf 1937?) kon hij toen reeds een indrukwekkende lijst radio shows voorleggen waarin hij was te horen: Mrs.Wiggs of the Cabbage Patch, Just Plain Bill, David Harum, Mr. Keen Tracer of Missing Persons, Alias Jimmy Valentine (met Bert Lytell), Gang Busters, Society Girl, Columbia Workshop, Americans at Work, Arch Oboler's Plays om er maar enkele te noemen.

Ed Latimer werd ook programma directeur bij WBNF, waar hij in 1937 WPA Federal Theater Radio Division's oudste radio reeks regisseerde: Pioneers of Science, toenertijd in zijn tweede jaar op WHN.

Na, naar verluid, in films te zijn verschenen in kleine rollen naast Nancy Carroll, Claudette Colbert en Maurice Chevalier beweerde een ander artikel in 1941 dat Ed in niet minder dan 2,327 voorstellingen van Abie's Irish Rose op de planken te zien was geweest. Samen met Sean Dillon, voormalig lid van de Irish Players Dublin speelde Ed in een komische Ierse reeks Two Harps In Three-Quarter Time (aug 1941)

De radioacteur die de vier voorgaande jaren in niet minder dan 300 verschillende rollen op radio was te horen geweest, stapte eenmalig uit zijn rol voor een bezoek in Nancy Craig's Woman of Tomorrow, Ed beschreef er zijn passie voor zijn hobby; make-up in het theater en demonstreerde zijn collectie van dialecten die hij overhield aan tien jaar werken in het theater. Zoals alle goede radioacteurs, spreekt hij ook met de stem van het karakter die hij gestalte geeft. Het maakt niet uit of dat nu de misdaadkoning in The Adventures of the Thin Man, de sheriff in The Mystery Man, de boer uit het Mid-Westen in The World is Yours,  de zwerver in Famous Jury Trials of Sergeant McKenna in het Mary Marlin programma was.  (nov 1941)
 
In 1941 kreeg hij ook twee seizoenskaarten aangeboden voor het bijwonen van de 77ste zitting van het Congres. Dit hield niet alleen in dat hij de treinschema's tussen New York en Washington DC in het oog moest houden. Het stelde hem ook in de gelegenheid gebruikt te maken van de "rollercoaster" die onder de regeringsgebouwen reden om transport te faciliteren.

Ed Latimer (R) speelde Doc Gordon tegenover Casino (Sammie Hill) in Home of the Brave (1941) radio's tedere verhaal van galante mensen.
(Foto hieronder links)

Ed Latimer (R) speelde Doc Gordon tegenover Casino (Sammie Hill) in "Home of the Brave" (1941) radio's tedere verhaal van galante mensen.In "Rosemary" (1945) kon Mr. Dennis (gespeeld door Ed Latimer) Susan Dawson's vertrouwen winnen met een verhaal over haar echtgenoot, het feit dat hij haar vroeg hierover tegen iedereen te zwijgen zou haar nog eer argwanig hebben moeten maken.
Boven links: Ed Latimer (R) speelde Doc Gordon tegenover Casino (Sammie Hill) in Home of the Brave (1941) radio's tedere verhaal van galante mensen.
Boven rechts: In Rosemary (1945) als Mr. Dennis.

Sleep no More, een flop geschreven door Lee Loeb en Arthur Strawn (Cort Theatre, aug-sep 1944) vertelt over een onbetrouwbare promotor Clifford Gates die een pil verkoopt waardoor slaap overbodig wordt. Een matrasverkoper (Ed Latimer), gang dat zijn product overbodig zal worden, probeert de formule van de pil te kopen. Sleep no More had "een centrale gegeven om komisch voor de dag te komen, maar het werd aangepakt op een slaapverwekkende manier".

In Rosemary (1945) kon Mr. Dennis (gespeeld door Ed Latimer) Susan Dawson's vertrouwen winnen met een verhaal over haar echtgenoot, het feit dat hij haar vroeg hierover tegen iedereen te zwijgen zou haar nog eerder argwanig hebben moeten maken. (Foto hierboven rechts)

Hij was ook te horen in radio's Brownstone Theater (1945) tegenover Gertrude Warner en Jackson Beck.

Het spelen van een dubbele rol in dezelfde uitzending heeft al voor menig pijnlijke ervaringen geleid bij menig acteurs. Wat dan gezegd van de vreemde opdracht die karakter acteur Ed Latimer te beurt viel, niet alleen vermoorde hij zichzelf in een
Nick Carter (1945) aflevering om dan, geheel volgens script, voor die misdaad naar de elektrische stoel te worden gestuurd.
Ed Latimer, werd normaal opgevoerd als politie sergeant Mathison in Nick Carter, Master Detective
(1943-1955) kreeg een ere-lidmaatschap in de "Police Sergeant's Benevolent Society, New York Chapter. " Het waren echte politiesergeanten die hem van lidmaatschap voorzagen "omwille van zijn radio interpretatie van een politie sergeant als warm menselijk wezen, niet enkel een  harde jongen."

In The Romance of Helen Trent, een instituut te noemen als het over radio overdag gaat, was Bugsy O'Toole (Ed Latimer) Gil's klusjesman. Gedurende de oorlogsjaren, toen Gil vertrouwelijk werk deed voor de overheid dat hun vriendschapsband werd gesmeed. Bugsy was een wat ruwe bolster maar zeer aaibaar persoon en zeer aan Gil toegewijd. (1946) (Foto hieronder links) . Gil (David Gothard) woonde samen met Helen (Julie Stevens) in een charmant wit huis in San Fernando Valley, niet ver van Hollywood, en worden er op hun wenken bediend door Bugsy (Ed Latimer) (Picture below right, 1949).
Met zijn ruwe bolster en daaronder de liefelijkheid van een kind en de toewijding van een man die zijn leven voor zijn vrienden zou geven paste Ed Latimer perfect in deze rol.

In "The Romance of Helen Trent", een instituut te noemen als het over radio overdag gaat, was Bugsy O'Toole (Ed Latimer) Gil's klusjesman. Gedurende de oorlogsjaren, toen Gil vertrouwelijk werk deed voor de overheid dat hun vriendschapsband werd gesmeed. Bugsy was een wat ruwe bolster maar zeer aaibaar persoon en zeer aan Gil toegewijd. (1946). Gil (David Gothard) woonde samen met Helen (Julie Stevens) in een charmant wit huis in San Fernando Valley, niet ver van Hollywood, en worden er op hun wenken bediend door Bugsy (Ed Latimer) (1949).
Boven links: In The Romance of Helen Trent was Bugsy O'Toole (Ed Latimer) klusjesman (1946).
Boven rechts:  Gil (David Gothard) en Helen (Julie Stevens) worden er op hun wenken bediend door Bugsy (Ed Latimer) (1949).

Ed Latimer (her)schreef ook "waargebeurde" nieuwsverhalen die hij dan verkocht als detective mysteries. In 1947 beweerde hij nooit ook maar één afwijzing voor één van zijn verhalen te hebben gekregen.

Ed speelde een kruimeldief George Terry, in de CBS serie Young Dr. Malone (feb 1947). Hij verzekerde zich ook van zijn eerste professionele verbintenis aan het Little Theatre in Philadelphia. Om zijn inkomen wat te spijzen nam Ed ook een job overdag. De twee jobs gingen naadloos in elkaar over in een A tot Z patroon. De ene nacht speelde hij in het theater rollen van jongere tot bejaarde, gebaarde grootvaders; om overdag het A tot Z patroon te vervolledigen door als typist te werken.

In 1947 speelde hij kort de rol van Sergeant Velie in The Adventures of Ellery Queen en in dec 1947 in het Mansfield Theatre speelde hij de volle 7 vertoningen de rol van congreslid Borgsen in het komisch toneelstuk The Gentlemen from Athens.

Toen de rollen waren verdeeld voor het populaire A House in the Country, bleek dat Ray Knight en Ed Latimer gestalte gingen geven aan de 35-jaar-lange vijanden, Clarence Brown en Walter Pattison. Wat op gelach werd onthaald want deze twee radio veteranen zijn al meer dan tien jaar beste vrienden. (14 jan 1948)

Op TV is Ed Latimer het meest bekend voor zijn rollen in The Clock (1949), een bloemlezing reeks met spannende verhalen gebaseerd op de ABC radio reeks die liep tussen 1946-48.

The Doctor’s Wife was een 15 minuten durende soap reeks, die op NBC radio werd uitgezonden van maandag tot vrijdag gedurende de jaren 50. De hoofdrollen waren voor Patricia Wheel als Julie Palmer en Donald Curtis als Dr. Dan Palmer. Ed Latimer speelde de rol van Frank Johnson (1953).

In Robert Montgomery Presents (1950-57) nam hij de rol van vrederechter op in de aflevering "A Stone for His Son" (uitgezonden 14 maart 1955) en Trayford in "The Drifter" (uitgezonden 23 mei 1955).

Eigenlijk is er niet veel geweten over het tijdstip of manier waarop Ed overleed. In 1956 was hij nog te horen op 13 juli in een uitzending van CBS radio workshop en overleed later datzelfde jaar. Hij werd begraven in Hawthorne, Westchester County, New York.

 
Notities:

* Voor Alma, Where Do You Live? (6 februari 1922) werd hij vervangen omdat Latimer de ochtend van de voorstelling een longontsteking hem in bed hield.

Alle vermelde data voor films zijn voor de officiële release in de VS.
Alle vermelde data voor TV programma's zijn die van eerste uitzending.
Alle vermelde data voor (radio)toneelstukken zijn voor de periode waarin de acteur erbij betrokken was.

De feiten in het rood moeten nog bevestigd worden.

 
Klik op Uncle Sam als je denkt ons te kunnen helpen...!  Klik als je denkt ons te kunnen helpen...!

Andere referenties
(1) IMDb
(2) IBDB
(3) OTRRPedia
(4) Radiogoldindex
(5) RUSC

Bijkomende video & audio bronnen
(1) Old Time Radio Downloads

 

Dit profiel van de acteur hierboven maakt deel uit van Ellery Queen a website on deduction. Deze acteur speelde de rol van Sergeant Velie in één van radioseries.
Vele van de profielen op deze site zijn samengesteld na zeer nauwgezet onderzoek van diverse bronnen. "Please quote and cite ethically!"


Pagina aangemaakt 4 maart 2018  
Laatste update 6 augustus 2023
  

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright © MCMXCIX-MMXXIV   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.