Klik op de foto om terug te gaan...

Appeared on radio showEd Latimer ( 14 februari 1897 - 1956)





Huwelijk (7 februari 1924 - 1956, zijn dood):
(1) Catherine  F. Weber (5 mei 1900 - 1963)
      Kinderen:
      Agnes F. (15 okt 1924 - 2000),
      Edward B. (3 nov 1928 - 30 mar 2000) ,
      Frances Maria (1937 - 14 okt 1943),
      Thomas/Bruce (1940 - ).
Billy Rose Theatre Division, The New York Public Library. Ed Latimer Retrieved from http://digitalcollections.nypl.org/items/510d47df-10db-a3d9-e040-e00a18064a99
Boven rechts: Uit de  Billy Rose Theatre Division collectie,
The New York Public Library. Ed Latimer.

Edward Bancroft Latimer werd geboren op 14 februari 1897 in Philadelphia, Pennsylvania bij Daniel B. Latimer (b. 12 aug 1866 d. 21 maa 1924), een verkoper en Bertha M. Hayney (b. 12 aug 1869 - d. 20 okt 1929).

Als student in de psychologie in Philadelphia en Master in de podiumkunsten had Latimer had wel enkele zeer uitgesproken ideeën over "de psychologie van een publiek", een onderwerp waarin hij wel zeer geïnteresseerd was en waarvan hij beweerde dat iedere acteur zich hierop zou moeten toeleggen. Met het bestuderen en perfectioneren van de maquillage van een acteur kon hij zich uren vermaken.

"De Aeschylean Players", een organisatie uit Tioga, N.J. die veel geprezen werd om haar uitstekende toneelvoorstellingen, traden op met de komedie Polly In Politics. Edward B. Latimer deed niet alleen mee maar was ook de voorzitter van de club. (1914-1915). Het gezelschap speelde meestal op events waar de opbrengst naar een goed doel ging.

The Stage Society Players, Philadelphia
Tot de "The Stage Society Players" behoorden: Thomas McKean, S. Uytendale Baird, Dorothy E. Shelmerdine, Marie Baer, Eileen W. Du Bois, Margaret Cooper, Dorothy Chertax, James L. Pequignot, Henry L. Fox, Earle C. Rice, Everett Bell, Harold J. Harbinson, Frances P. Dade, Mabel Sheppard, Sophia Farr Geddes, Katherine Kennedy, Helena Balbirnie, Vinton Freedley, Charles D. Mitchell, Henry C. Sheppard, William H. Whitney, William A.S. Lapetina, Geo. C. Crout, Eva Tingey, Anna Plummer, Violet E. Ross, Clairborne Mitchell, Mabel Shepard, C.F. Horne, Margaret O'Neill, Cadette Dalsimer, Jay Frank, Fanny Albertman, Marguerite Papolcy en Edward B. Latimer.

Hij begon zijn echte opmars met zijn eerste professionele verbintenis aan "het Little Theater van Philadelphia" bij "The Stage Society Players" onder regie van Mevr. Beulah E. Jay en met een repertoire van Shaw, Galsworthy, Chekov, Ibsen,... .

Om zijn inkomen wat te spijzen nam Ed ook een job overdag. De twee jobs gingen naadloos in elkaar over 's avond speelde hij in het theater rollen gaande van jongere tot bejaarde grootvaders met baard en overdag werkte hij als typist.

Latimer zou er twee jaar blijven. Er is geen reden om aan te nemen dat hij enige opvoering zou missen. Als er meerdere stukken werden opgevoerd per avond dan werd een keuze gemaakt. Hier volgen de voorstellingen, waar we zijn deelneming met zekerheid kunnen bevestigen:

Altruism (Karl Ettlinger) (28 jan 1916, als een Parijzenaar),
The Secretary
(Thomas McKean) (24 april 1916),
Eén of meer van de 4 stukken als seizoensopener (20 november 1916):
    The Carrier Pigeon
(Eden Philpotts),
    Phipps (Stanley Houghton),
    The Weakest Link
(Boulah Marie Dix),
    At Night All Cats Are Gray
(Robert Garland),
Misalliance (G.B. Shaw) (22 jan. 1917),
What the Doctor Ordered  (E.A. Thomas) (19 feb. 1917)
A Doll's House (Henrik Ibsen) (12 maart 1917, als Dr. Rank, kreeg hij als enige,
                                een lovende kritiek),
Candida (G.B. Shaw) (9 & 15 april 1917, als Eugene Marchbanks waarmee hij
                   naar verluidt "perfect de fijne, brandende geest van de dichter vatte".
                   De kritieken gaven evenwel aan dat dit beter was dan hun vorige
                   opvoering van het stuk, later in zijn carrière werd dit stuk als zijn
                   toneeldebuut omschreven...),
The Lingerie Laureate (Lee Pape) .

B. F. Keith's Theatre, Philadelphia

Sommige optredens vielen op bij het zeer gerenommeerde B.F. Keith circuit en werden vervolgens gecontracteerd voor opvoeringen in het "B. F. Keith's (New) Theatre" in Philadelphia:

Het komische toneelstuk "The Late Lamented" (2 juli 1917) met William Whitney en Henry L. Fox in de hoofdrollen, had ook andere "Stage Society Players" in de bijrollen van deze vaudeville act: Frances Lee, Violet E. Ross, Fanny Albertman en Edward B. Latimer.

Edward B. Latimer maakte (wat omschreven stond als) "zijn vaudevilledebuut" met Marie Baer in het vernieuwende stuk The Lingerie Laureate (Lee Pape) (8 juli 1917). De sketch was eerder het komische succes geweest in Stage Society's meest recente seizoen.

De ingang van B. F. Keith's (New) Theater in Philadelphia in 1917, eigendom van het gerenommeerde B.F. Keith-circuit.
Boven: De ingang van B. F. Keith's (New) Theater in Philadelphia in 1917, eigendom van het gerenommeerde B.F. Keith-circuit.
On the Road

Na twee jaar in zijn geboortestad de basis te hebben gelegd werd hij aangenomen door Lewis & Gordon als één van hun acts, die vervolgens een volledig seizoen te zien was op het Orpheum Circuit (1917-1918).  Zo maakte hij zijn eerst trip "on the road" met een eenakter op het Orpheum Circuit, reizend van Philadelphia tot aan de Westkust.

De eerste verjaardag van de opening van Fay's Theatre (aka Fays Theatre, Providence, R.I.) onder leiding van Edward M. Fay werd 19 november 1917 ingeluid met een goed gevuld publiek dat getuige was van een programma van vaudeville en speelfilms. Marcel Delancourt, Edward B. Latimer, Margaret Lee, Hazel Webb en Edward Brady waren te zien in een zeer actuele en patriottische act, getiteld Between Love and Duty.

Rondtrekkend langs de kust was Edward ook te zien naast Mae Murray in de theaterversie van Danger, Go Slow (voorjaar 1919) in een regie van Robert Leonard. In het daaropvolgende seizoen ging hij op transcontinentale tournee met Frank Wilcox's voorstelling It Pays To Advertise (1919-1920), waarin hij te zien was als Ambrose Peale.


Publiciteitsfoto's zoals deze hierboven voor It Pays to Advertise, werden meestal geleend uit professionele producties, veelal uit New York, en gaven het publiek weinig zekerheden over hoe de productie die zij zouden zien er ook effectief uitzag. Iowa. Ed Latimer is mogelijks de tweede acteur van rechts.

Vervolgens sloot hij zich aan bij theatergezelschappen:  bij de "Mae Desmond Players" uit Philadelphia; de "Majestic Players", London, Canada; zomertoneelgezelschap in Hamilton, Ontario, Canada bij de "William Grew Players" in het Grand Opera House met Civilian Clothes (vanaf mei 1921); hij spendeerde ook tijd als afgevaardigde van de 100 per cent Equity investeringsmaatschappij in Lynn, Mass. en ging op tournee met het stuk Charley's Aunt.

In mei 1921 werd hij lid van de vakbond die Amerikaanse acteurs en toneelmanagers in het theater vertegenwoordigde: de Actors' Equity Association (kantoor Chicago).

The Frances McGrath Resident Players, Paterson, N.J.
Tot de "Frances McGrath Resident Players" behoorden: Frances McGrath, Forrest Orr, Harry Fisher, Alden P. Ricks, Rita Davis, Grace Fox, William Melville, Connie Roe, Cecily McShane, Russell Webster, William Web, Donald Gregory, Gladys Reardon, Harold Jessup, Hal Crane, Edna Marshall, George Dill, Ann Browning, George V. Dill, en Edward Latimer.

Edward ging een seizoen (sep 1921- maa 1922) werken in het Lyceum Theatre in Paterson, N.J. bij de "Frances McGrath Resident Players" welke komedies* bracht als Turn to the Right, Cappy Ricks, The Brat, Broadway and Buttermilk, Ten Nights in a Barroom, The Divorce Question, Dawn O' the Mountains, The Man from Home, The Naughty Wife, Jerry en Getting Gertie's Garter.

The Permanent Players, Winnipeg, Canada
Tot de "Permanent Players" behoorden: George Earle (die ook regisseerde), Emily Smiley, John Winthrop, Jack McClellan, Lynda Earle, George Earle, Edna Earl Andrews, Gordon Mitchell, Arthur R. Edwards, Belva Morrell, Dick Mack, George Secord, en Edward Latimer.

Dit leidde tot zijn engagement bij "The Permanent Players", Winnipeg, Canada. Toen zij het seizoen openden op 7 augustus 1922 veroverde hij naar verluidt snel een plaats in de harten van iedereen. In de eerste week van september deed het toneelstuk Thelma het goed. Friday the Thirteenth was hun aanbod in de nieuwjaarsweek (januari 1923) en Edward Latimer speelde daarbij een zeer noodzakelijke rol nodig voor de ontknoping van dit mysteriedrama. In hun 35ste week in het Winnipeg Theater, presenteerden "de Permanent Players" het stuk It's a Boy (9 apr 1923). In mei 1923 kondigde hij aan dat hij wellicht op tournee zou gaan met een gezelschap in New York.

John B. Mack Century Players, Lynn, Mass.
Tot de "'(John B. Mack) Century Players" behoorden: John B. Mack (die ook regisseerde), Wilmer Walter, Miami Campbell, David Baker, Priscilla Knowles, Lorna Carroll, Ida Moulton, Ben Hadfield, A. Guy Caldwell, Ida Moulton, Howard Miller, Irene Homer, Bertram Perry, Fred Harvey, Charles Franklyn, Joseph Lee, Isabel Ross Owen, Louis Wolford (die ook optrad als regieassistent en toneelmeester), Margaret S. MacArthur, Phyllis Connard, Harold Hutchison, Anna Powers, Edwin H. Kasper, Anna Layng, Wilmer Walter, Orris Holland, Olive Meehan, Ackland Powell, Adele Sinclair, Eugene Head, Virginia Richmond, en Edward Latimer.
John A. Thompson was decorontwerper, George E. Clark was de zakelijk manager, Hazel M. Ball was penningmeester, en Mr. Castilla was technisch directeur.

Vervolgens tekende hij een vijfjarig contract bij de "Century Players" van de John B. Mack Co. of Lynn, Mass. (ca 1923). Die traden op in het Auditorium Theatre, Malden, Mass.

Op 19 december 1923 verscheen Edward als klerk in hun uitvoering van Driftwood (Owen Davis), enkel om de volgende week tijdens het kerstseizoen een kolossale productie van The Roundup te brengen.

Op 7 februari 1924 huwde Ed met Catherine Weber, een secretaresse, in de St. Pauls Cathedral in Boston.

Kort daarop stond hij al terug op het toneel met de "Century Players" in The Cat and the Canary (11 februari 1924)  met in de week daarop een veelgeprezen versie van The Merchant of Venice (5 maart 1924) waarin Ed het "erg goed" deed in de rol van Gratiano.

Op 29 maart 1924 werd Edward Latimer "van de Century Players" beschreven als niet alleen een bekwaam acteur maar ook een belezen journalist, die bijdragen had geleverd aan het vakblad The Billboard en andere publicaties, waaronder het luchtige huisprogramma van het Auditorium Theater, Lynn, Mass.

Wanneer de "Century Players" Alias Nora O'Brien (2 april 1924) brachten speelde Edward de rol van Henry Ruggs. Op 7 juni 1924 meldde The Billboard dat Ed er in de slotweek nieuwe lauweren oogstte als Karl Pfeiffer in Friendly Enemies. Hetzelfde gold voor zijn vertolking van Isidore Solomon in Welcome Stranger. "Voorwaar, deze jonge acteur maakt snelle vorderingen in de richting van een Broadway-productie als de recensies in de lokale kranten een maatstaf zijn voor zijn werk."

In augustus 1924 contracteerde Paul Scott een cast voor de John B. Mack "Century Players", Lynn, Mass. waar Edward Latimer dus deel van uitmaakte. Mr. Scott stelde ook andere gezelschappen samen. Edward die bij een gezelschap zat dat door Paul Scott was gecontracteerd voor de Goldstein Bros. in het Mountain Park Casino, Holyoke, Mass., en de intentie had om terug te keren naar de John Mack Company, sloot zich ook aan bij de cast van de "Park Players", Manchester, New Hampshire (9 augustus 1924).

Edward en Catherine's eerste kind, Agnes F., werd geboren op 15 oktober 1924 in Westfield, New Jersey.

De "Stanley James Players" at the Opera House waren in hun negende week in Lowell, Mass. (10 nov. 1924) met Edward Latimer als lid van een uitstekende cast. Ze bleven er 35 weken waarna "The Stanley James Players" openden (1 juni 1925) in The Orpheum, Montreal met de komedie The Best People (Avery Hopwood & David Gray).

The Whole Town's Talking (Loos & Emerson) was een toneelstuk dat werd gepresenteerd in de Orpheum (Montreal, 22 juni 1925). Ed Latimer deed niet alleen het grootste deel van het werk van de avond, maar hij deed het ook goed, hoewel hij zijn vertolking nogal hoog neerzette.

Toen op 7 september 1925 "The Century Players" hun reguliere seizoen in het Auditorium Theater in Massachusetts heropenden, hadden verschillende acteurs de hele zomer elders gewerkt. Wilmer Walter en Edward Latimer keerden terug uit Montreal.

Amateurspelers van toneelgroepen uit zeven steden in Noord-Texas verenigden zich in de presentatie van de Nugent-komedie Kempy in twee voorstellingen in het Little Theater van Gainesville, Tex. "Ed Latimer Jr., in een karakterrol, was goed geschminkt, maar zijn stem vertoonde de spanning van de imitatie van een oudere man" (14 mei 1926).

Op 19 november 1927 meldde The Billboard dat Ed Latimer, publiekslieveling in Lynn, een gastoptreden deed bij de "John B. Mack Players" (Auditorium, Salem, Mass.).

Edward's tweede kind, Edward B. Latimer Jr., werd geboren op 3 november 1928 in Massachusetts.

Van Burlesque tot Broadway...

In 1930 stond hij ook op het podium in hoofdrollen bij musical toneelgezelschappen zowel in het burlesque als gewone Broadway circuit van New York.

Dave Kraus, uitbater van het Fox-Jamaica Theater, Mutual Circuit burlesque house veranderde het beleid van het huis (5 april 1930). Kraus had een muzikaal gezelschap bijééngebracht voor de voorstelling van Not Tonight, Dearie, in de openingsweek, met Go Easy Mabel, My Lady Friends en soortgelijke stukken die zouden volgen. John B. Mack ensceneerde de toneelstukken en Ed Latimer voegde zich bij de cast waar Paul Donah de hoofdrol speelde. Als het concept winstgevend zou zijn, zou het worden overgenomen in het Mutual Burlesque Circuit en zo de zwanenzang van het burlesque circuit inluiden...

"The Harvey Players" in het Hippodrome Theater in Baltimore met Charles Phipps als regisseur brachten de klucht in drie-aktes Bedfellows (6 december 1930), met Ed Latimer en Gladyce Harvey in de hoofdrollen.

In augustus 1932 was hij ook te zien als Sloppy in het Broadway stuk genaamd The Devil's Little Game
(Provincetown Playhouse, 1 aug 1932).

Edward B. Latimer werd directeur in het St. Mary's Auditorium in Plainsfield, N.J. tijdens het 12e seizoen van voorstellingen door de "Players Club". Op 30 december 1932 regisseerde hij de komedie Nothing but the Truth (James Montgomery). Dankzij zijn regie bleef het stuk van begin tot einde een snel en grappig tempo behouden. Hij was er nog steeds aan het regisseren toen de "Players Club" op 28 april 1933 de komische drieakter Lombardi, LTD (Frederic & Fanny Hatton) op het podium bracht.

The Binghamton Repertory Theatre, Binghamton, N.Y.
In april 1936 werd Edward gekozen om Charles Schofield te vervangen als directeur van het "Binghamton Repertory Theatre". Als verdienste werden o.a. rollen in Street Scene en Abraham Lincoln vernoemd. Na nog een seizoen in London & Winnipeg, Canada, alsook Salem en Lowell, Mass., spendeerde hij twee jaar bij een zuiders toneelgezelschap welke Abie Irish Rose*** op het toneel bracht.  Vervolgens tekende hij zijn 5 jarig contract bij de "Century Players". Latimer richtte een "Little Theater" gezelschap op in Elizabeth and Plainfield, N.J. Hij trad op met het "New York Civic Repertory Co". en de "Theatre Guild" en was op een ogenblik zelfs betrokken met Jasper Deeter, stichter van het Hedgerow Theatre in Philadelphia. Hij vervulde die taak tot minstens 1938.
Het professionele gezelschap van het "Binghamton Repertory Theatre", scannen hun tekst voor de laatste keer voor de eerste voorstelling van "When Ladies Meet" in de Vrijmetselaarstempel (14 mei 1936). Van links naar rechts, eerste rij: Gertrude Bondhill, Virginia Stevens, Jean Arden. Achterste rij: Dorothy Kennedy, John Vosburgh, Donn Bennett, Warren Douglas en Edward B. Latimer, de regisseur.
Boven: Het professionele gezelschap van het "Binghamton Repertory Theatre", scannen hun tekst voor de laatste keer voor de eerste voorstelling van When Ladies Meet (Rachel Crothers) in de Vrijmetselaarstempel (14 mei 1936). Van links naar rechts, eerste rij: Gertrude Bondhill, Virginia Stevens, Jean Arden. Achterste rij: Dorothy Kennedy, John Vosburgh, Donn Bennett, Warren Douglas en Edward B. Latimer, de regisseur.

Ze openden het seizoen op 14 mei 1936 met een uitvoering van When Ladies Meet (Rachel Crothers), de week erna gevolgd door Another Language.

Edward B. Latimer regisseerde er niet alleen, zo deed hij het ook uitstekend als de dronken vrederechter Egbert Busty, in de komedie Unexpected Husband (23 juni 1936) gebracht door de "Repertory Players" in het Masonic Temple Theatre, Binghamton.

Radio start (WJZ and WHN)

Ed Latimer werd ook programma directeur bij WBNF radio in Binghamton.

Radio, het "nieuwe" medium begon aan zijn opmars en deed volop beroep op de talenten uit theater, stock, en vaudeville. Door zijn specialisering in eerlijke personages, zware jongens, accenten en vertellingen in de jaren 30 (vanaf 1936) begon hier voor Latimer meteen ook een mooie carrière. Zoals hij in het theater had gedaan, begon hij hier met het combineren  van regisseren en acteren.

De eerste radio uitzendingen met Ed Latimer die we kunnen bevestigen zij die eind 1936. Bokser James Braddock werd toen (WJZ, 9 december 1936) acteur in een serie met zijn naam. Het vertelde het verhaal dat Braddock uit Hell's Kitchen naar de prijsring bracht. Edward B. Latimer maakte deel uit van de cast van James Braddock. Het is onbekend hoe lang de serie duurde.

Rond deze tijd (1937) werden Catherine and Edward gezegend met een derde kind: Frances Maria.

WHN was een van de eerste radiostations in New York City. In 1928 werd het gekocht door de Loew's Theatre Organization (eigenlijk Marcus Loew Booking Agency), die zich bezighield met het boeken, beheren, regisseren en exploiteren van theaters in de Verenigde Staten.

The Radio Almanac (for New Yorkers) (WHN, 5 apr. 1937) voor de WPA Federal Theatre Radio Division was een levendige, goed geschreven kijk op de gebeurtenissen in New York met Ed Latimer. Het bevatte een dramatisering van hoe schrijver Irvin S. Cobb zijn eerste krantenbaan in New York kreeg. (WPA=Work Projects Administration, eerst nog Work Progress Administration)

In 1937 mocht Ed Latimer WPA Federal Theater Radio Division's de oudste radio reeks regisseren: Pioneers of Science, bezig aan zijn tweede jaar op WHN. Zijn eerste uitzending "The Life of Galileo" kon men horen op 7 oktober 1937.

Er volgden nog meer uitzendingen waarin Edward ook de titelrol speelde. In de reeks Men of Art speelde hij de titelrol in "Mark Twain - Clown by Request" (T.O. Day) (WHN, 20 sep. 1937). In november regisseerde hij verder ook voor Men of Art (WHN, nov. 1937).

Radio continues (CBS, NBC, ...)

Hij speelde de hoofdrol in het drama Tish (CBS, 14 okt 1937 - 28 feb 1938).

Americans at Work (CBS, 4 mei 1938), de eerste aflevering van de wekelijkse serie gesponsord door de CBS Adult Education Board, was een gecombineerde dramatisering, vertelling en interview over zandhazen**, met onder meer Frank Gallup, Dean Carleton, Carl Franck, Arnold Moss, Edward Latimer,...

Wings for the Martins (NBC-Blue, 1938 - 1939) geproduceerd door het Office of Education, National Congress of Parents and Teachers, dramatiseerde sociale problemen voor zij die betrokken zijn bij het opvoeden van gezinnen. Het draaide rond de fictieve familie Martin die te maken kreeg met de alledaagse problemen van het opvoeden van vier jonge kinderen met Adelaide Klein (moeder) en Ed Latimer (vader).

 
"The Ghost of Benjamin Sweet" (CBS, 1938) met Karl Swenson, een spin-off van de Columbia workshop episode 8 jan 1938. Elke uitzending was een compleet verhaal. Sommige personages kwamen echter in elk programma voor, waaronder de geest van Ben (rechts), gespeeld door Karl Swenson, en een van zijn vrienden, de geest van Theobald Tubbs, gespeeld door Ed Latimer. Het zijn vriendelijke spoken - Robin Hoods van de Andere Wereld, die werken met hun bovennatuurlijke krachten (sep 1938).
Boven: The Ghost of Benjamin Sweet (CBS, 1938) met Karl Swenson, een spin-off van de Columbia workshop episode 8 jan 1938. Elke uitzending was een compleet verhaal. Sommige personages kwamen echter in elk programma voor, waaronder de geest van Ben (rechts), gespeeld door Karl Swenson, en een van zijn vrienden, de geest van Theobald Tubbs, gespeeld door Ed Latimer. Het zijn vriendelijke spoken - Robin Hoods van de Andere Wereld, die werken met hun bovennatuurlijke krachten (sep 1938).

Tussen 1938 en 1940 was hij in een indrukwekkende lijst radio shows te horen:

Mrs.Wiggs of the Cabbage Patch (NBC, 1938),
Just Plain Bill (NBC, 1938),
David Harum (NBC, 1938),
Mr. Keen Tracer of Lost Persons (Blue, 1938),
Alias Jimmy Valentine (Blue, 18 jan. 1938 - 27 feb. 1939) met Bert Lytell,
Columbia Workshop (CBS, 26 maa. 1938 - 19 apr. 1942, min. 9 episodes),
The Ghost of Benjamin Sweet (CBS, 1938) met Karl Swenson.
The Gay Nineties Revue (CBS, 2 juli 1939...),
Arch Oboler's Plays (Blue, 16 sep.- 25 nov. 1939, min. 2 episodes),
Gang Busters (CBS, 1940),
Society Girl (CBS, 1940),
By Kathleen Norris (CBS, 1940),
Listener's Playhouse (NBC, 6 juli 1940).

Ergens in 1940 kreeg ons koppel ook hun vierde kind Thomas/Bruce.

In Home of the Brave (CBS- NBC, 6 jan - 19 sep 1941), radio's "tedere verhaal van galante mensen", speelde Ed Latimer aanvankelijk nog de rol van Doc Gordon tegenover Casino (Sammie Hill). Wanneer Tom Tully in september de reeks verliet nam Ed de rol van Joe Meade van hem over. (Foto hieronder links)

"Home of the Brave" (NBC, juni 1941) Voor een gebouw van Decrepit - New Chance bespreken Neil Davisson (Richard Widmark), vrouw Lois (Jone Allison), Doc Gordon (Ed Latimer) en Joe Mead (Tom Tully) achterin het vreemde gedrag van Casino. Joe vond haar op een werf in San Francisco.Ed Latimer (R) speelde Doc Gordon tegenover Casino (Sammie Hill) in "Home of the Brave" (1941) radio's tedere verhaal van galante mensen.
Ze glimlachte en Joe (Ed Latimer) werd herinnerd aan de verrassende lieflijkheid van het dageraadlicht op een verre bergtop. Casino (Sammie Hill) werd een vrouw.Voor Auld Lang Syne, trekt Ed Latimer, te horen in "Home of the Brave", kostuums aan die hij in grote rollen op het toneel heeft gedragen. Hij heeft er een koffer vol van (nov. 1941).
Top links: Home of the Brave (NBC, juni 1941) Voor een gebouw van Decrepit - New Chance bespreken Neil Davisson (Richard Widmark), vrouw Lois (Jone Allison), Doc Gordon (Ed Latimer) en Joe Mead (Tom Tully) achterin het vreemde gedrag van Casino. Joe vond haar op een werf in San Francisco.
Top rechts: Home of the Brave (1941) is een teder radioverhaal over moedige mensen. Vriendelijkheid was iets dat Casino (Sammie Hill) nooit had gekend tot ze Joe Meade (Ed Latimer) ontmoette, die zei: "Er zijn veel mensen in de wereld die een nieuwe kans nodig hebben."
Boven links: Ze glimlachte en Joe (Ed Latimer) werd herinnerd aan de verrassende lieflijkheid van het dageraadlicht op een verre bergtop. Casino (Sammie Hill) werd een vrouw.
Boven rechts: Voor Auld Lang Syne, trekt Ed Latimer, te horen in Home of the Brave, kostuums aan die hij in grote rollen op het toneel heeft gedragen. Hij heeft er een koffer vol van (nov. 1941).

Created Equal (Sustaining, 9 maart 1941) was een programma over leiders in democratisch denken en idealen. Als onderdeel van de 26 weken durende serie bood het een verhaal over Mark Twain aan. Beoordeeld als een eerlijke poging gezien de beperkingen van het budget, met Ed Latimer "aanvaardbaar in de hoofdrol".

De radioacteur die de vier voorgaande jaren in niet minder dan 300 verschillende rollen op radio was te horen geweest, stapte eenmalig uit zijn rol voor een bezoek in Nancy Craig's Woman of Tomorrow, Ed beschreef er zijn passie voor zijn hobby; make-up in het theater en demonstreerde zijn collectie van dialecten die hij overhield aan tien jaar werken in het theater. Zoals alle goede radioacteurs, spreekt hij ook met de stem van het karakter die hij gestalte geeft. Het maakt niet uit of dat nu de misdaadkoning in The Adventures of the Thin Man, de sheriff in The Mystery Man, de boer uit het Mid-Westen in The World is Yours,  de zwerver in Famous Jury Trials (Blue-ABC, 1941) of Sergeant McKenna in het Mary Marlin programma was. (Brooklyn Eagle, 11 nov 1941)

Four Corners U.S.A. (Mutual, aug. 1941)
Kate Hopkins, Angel of Mercy (CBS, 1941)

Samen met Sean Dillon, voormalig lid van de Irish Players Dublin speelde Ed in een komische Ierse reeks Two Harps In Three-Quarter Time (aug 1941)
 
In november 1941 kreeg hij ook twee seizoenskaarten aangeboden voor het bijwonen van de 77ste zitting van het Congres. Dit hield niet alleen in dat hij de treinschema's tussen New York en Washington DC in het oog moest houden. Het stelde hem ook in de gelegenheid gebruikt te maken van de "rollercoaster" die onder de regeringsgebouwen reden om transport te faciliteren.

Young Widder Brown (NBC, juni 1942)
Mr. District Attorney (NBC, 7 juli 1942) met Jay Jostyn als Mr. D.A.

Toen in 1942 Joyce Jordan, Girl Intern werd omgedoopt tot Joyce Jordan, M.D. (CBS, juli 1942) met Betty Winkler in de hoofdrol, speelde Ed Latimer de rol van Inspecteur Carson.

Billboard riep The Man Behind The Gun (CBS, 7 oktober 1942 - 4 maart 1944) drie keer uit tot winnaar van de Top Documentary Program award tijdens de 14 maanden dat het programma werd uitgezonden. Ed Latimer behoorde tot de oorspronkelijke cast.

In 1943 werd het inkomen van Ed Latimer ingeschat onder de acteurs die tussen de $25.000 en $40.000 per jaar verdienden.

Op 14 oktober van 1943 overleed zijn dochter Frances Maria.

In december 1943 woonde Ed in Washington Heights, N.Y. en nam dagelijks de tunnel naar het werk.

This Is Our Enemy (Mutual, Mar 16. - May 4. 1943, min. 5 episodes),
Nick Carter
(Mutual, Nov 17. 1943 - Dec 25. 1949, min. 37 episodes),
The Sportsmen's Club (NBC, Jan 8. 1944 - Nov 18. 1944, min. 3 episodes),
The Callahans (Syndicated, 1944).

Na een try-out doorheen het land, werd Sleep no More (Cort Theatre, 31 aug - 4 sep 1944), toch een Broadway flop. Geschreven door Lee Loeb en Arthur Strawn vertelt over een onbetrouwbare promotor Clifford Gates die een pil verkoopt waardoor slaap overbodig wordt. Een matrasverkoper (Ed Latimer), bang dat zijn product overbodig zal worden, probeert de formule van de pil te kopen. Sleep no More had "een centrale gegeven om komisch voor de dag te komen, maar het werd aangepakt op een slaapverwekkende manier".

In "Rosemary" (1945) kon Mr. Dennis (gespeeld door Ed Latimer) Susan Dawson's vertrouwen winnen met een verhaal over haar echtgenoot, het feit dat hij haar vroeg hierover tegen iedereen te zwijgen zou haar nog eer argwanig hebben moeten maken. In de soap Rosemary (NBC, 1945) kon Mr. Dennis (gespeeld door Ed Latimer) Susan Dawson's vertrouwen winnen met een verhaal over haar echtgenoot, het feit dat hij haar vroeg hierover tegen iedereen te zwijgen zou haar nog eerder argwanig hebben moeten maken.
Boven rechts: Edward Latimer in Rosemary (1945) als Mr. Dennis.

The Brownstone Theater (WOR-Mutual, 21 feb. - 23 sep. 1945) was een repertoiretheater voor radio met Jackson Beck en Gertrude Warner in de hoofdrollen. Ed Latimer voegde was te horen in verschillende afleveringen "The Lion and the Mouse" (21 feb. 1945), "The Cinderella man" (14 maart 1945), "Polly of the Circus" (28 mrt. 1945), "Prisoner of Zenda" (17 mei 1945) en "The Fortune Hunter" (6 juni 1945).

The Mysterious Traveler (Mutual, Mar 31. 1945)

Het Dinah Shore-programma werd op de radio vervangen door de radioversie van de Topper-serie (NBC, 7 juni - 13 sep 1945). Elke aflevering stond op zichzelf en Cosmo Topper werd vertolkt door Roland Young, die zich door zijn avonturen worstelde onder de ectoplasmische invloed van de Kerbys, die aangename "geesten" zo bekend uit fictie en films. Naast Young hoorden we Hope Emerson als mevrouw Henrietta Topper, Frances Chaney en Paul Mann als de Kerbys, en Ed Latimer als meneer Borris. Het concept werd beter uitgevoerd op TV.

Het spelen van een dubbele rol in dezelfde uitzending heeft al voor menig pijnlijke ervaringen geleid bij menig acteurs. Wat dan gezegd van de vreemde opdracht die karakter acteur Ed Latimer te beurt viel, niet alleen vermoorde hij zichzelf in een
Nick Carter (juni 1945) aflevering om dan, geheel volgens script, voor die misdaad naar de elektrische stoel te worden gestuurd. Ed Latimer, werd normaal opgevoerd als politie sergeant Mathison in Nick Carter, Master Detective (Aug 1945) kreeg een ere-lidmaatschap in de "Police Sergeant's Benevolent Society, New York Chapter. " Het waren echte politiesergeanten die hem van lidmaatschap voorzagen "omwille van zijn radio interpretatie van een politie sergeant als warm menselijk wezen, niet enkel een  harde jongen." Ed die meespeelde in de reeks vanaf 1943 speelde de sergeant van 1945 tot 1949.

Counter-Spy (ABC-Blue, 27 juni 1945)
Valiant Lady
(CBS, juli 1945)

In The Romance of Helen Trent, een instituut te noemen als het over radio overdag gaat, was Bugsy O'Toole (Ed Latimer) Gil's klusjesman. Bugsy was een wat ruwe bolster maar zeer aaibaar persoon en zeer aan Gil toegewijd. (1946) (Foto hieronder links). Met zijn ruwe bolster en daaronder de liefelijkheid van een kind en de toewijding van een man die zijn leven voor zijn vrienden zou geven paste Ed Latimer perfect in deze rol.

In "The Romance of Helen Trent", een instituut te noemen als het over radio overdag gaat, was Bugsy O'Toole (Ed Latimer) Gil's klusjesman. Gedurende de oorlogsjaren, toen Gil vertrouwelijk werk deed voor de overheid dat hun vriendschapsband werd gesmeed. Bugsy was een wat ruwe bolster maar zeer aaibaar persoon en zeer aan Gil toegewijd. (1946). Gil (David Gothard) woonde samen met Helen (Julie Stevens) in een charmant wit huis in San Fernando Valley, niet ver van Hollywood, en worden er op hun wenken bediend door Bugsy (Ed Latimer) (1949).
Boven links: In The Romance of Helen Trent was Bugsy O'Toole (Ed Latimer) klusjesman (1946).
Boven rechts:  Gil (David Gothard) woonde samen met Helen (Julie Stevens) in een charmant wit huis in San Fernando Valley, niet ver van Hollywood, en worden er op hun wenken bediend door Bugsy (Ed Latimer) (1949).

De "Lambs Club" is een private sociale club in New York voor acteurs, liedjesschrijvers en anderen die betrokken zijn bij het theater. Op zondag 4 augustus 1946 hielden ze voor het eerst sinds voor de oorlog hun jaarlijkse "Wash". Het bracht meer dan 250 "Lambs" en hun gasten met een speciale trein naar het huis van Percy Williams in Islip, Long Island. Activiteiten omvatten het zingen van het volkslied, hoefijzerwerpen, muntwerpen, hardloopwedstrijden, lepel-met-ei-racen, zwemmen, raadspelletjes en golf. Het hoogtepunt van de sportevenementen was de oefening en formatie van de dienstveteranen. Het zwemmen en de speciale en komische duiken waren de grote evenementen. Een softbalwedstrijd van vijf innings en een touwtrekken werden gevolgd door een heerlijk buffetdiner. Daarbij werden de dagprijzen werden uitgereikt door het comité gevolgd door een show met vele acts, eindigend met een opvoering van de sketch "The Banker" door Smith en Dale, bijgestaan door Ed Latimer (als dame verkleed), een act die iedereen verbaasde en het entertainment met een waar hoogtepunt afsloot.

Toen de rollen waren verdeeld voor het populaire A House in the Country, bleek dat Ray Knight en Ed Latimer gestalte gingen geven aan de 35-jaar-lange vijanden, Clarence Brown en Walter Pattison. Wat op gelach werd onthaald want deze twee radio veteranen zijn al meer dan tien jaar beste vrienden (NBC, nov 1946 - 14 jan 1948). Het nieuwe halfuursprogramma werd opgenomen voor een serie van 52 weken door de NBC Recording Division en werd verspreid via 1.000 auditieplaten onder 750 radiostations en 250 reclamebureaus.

Ed Latimer (her)schreef ook "waargebeurde" nieuwsverhalen die hij dan verkocht als detective mysteries. In 1947 beweerde hij nooit ook maar één afwijzing voor één van zijn verhalen te hebben gekregen.

Ed speelde een kruimeldief George Terry, in de CBS serie Young Dr. Malone (feb 1947).

Vervolgens kreeg hij de rol van Sergeant Velie in radio's The Adventures of Ellery Queen. Hij nam het over van Ted De Corsia ergens tussen oktober 1946 en 5 februari 1947. Hij staat bevestigd voor de aflevering "The Haunted House" (CBS, 5 februari 1947), met Richard Coogan als Ellery Queen, Bill Smith als Inspector Queen en Charlotte Keane als Nikki Porter.
Aan het begin van Seizoen 8 speelde George Mathews kort Sergeant Velie, ter vervanging van Ed Latimer, die na twee afleveringen de rol heropnam (Nevins). De recensie aan de Oostkust voor "The Green Gorillas" (NBC, 1 juni 1947) vermeldt wel Ed als Sgt. Velie. George Mathews speelde Velie in de Westkust-versie. Verschillende critici merkten op dat Ed "zijn tekst goed bracht". Echter, toen de serie op 27 november 1947 zonder sponsor terugkeerde naar ABC, werd Alan Reed opgeroepen om Sergeant Velie te spelen.

Quiet Please (Mutual-ABC, 3 nov. 1947 - 13 maart 1949, min. 9 episodes)

Nog een Broadway mislukking met slechts 7 vertoningen in de rol van congreslid Borgsen in het komisch toneelstuk The Gentlemen from Athens (Mansfield Theater, 9 dec  - 13 dec 1947).

Report Card (CBS, 24 maart 1948),
Rose of My Dreams (CBS, april 1948),
The Adventures of Frank Merriwell (NBC, 2 okt. 1948 - 30 apr 1949, min. 2 episodes),
Front Page Farrell (NBC, 8 nov. 1948). 

Op TV maakte Ed Latimer een eerste keer deel uit van een reeks toen hij rollen opnam in The Clock (NBC, 1949, 2 episodes), een bloemlezing reeks met spannende verhalen gebaseerd op de ABC radio reeks die liep tussen 1946-48.

Secret Missions (Mutual, 27 juni 1949),
Murder By Experts (Mutual, 29 aug. 1949),
The Man Without A City (WNYC, 31 dec. 1949),
2000 Plus (Mutual, 29 maart 1950),
The Joe DiMaggio Show (NBC, 15 apr. 1950),
The Cavalcade Of America (NBC, 2 mei 1950),
Dimension X (NBC, 19 nov. 1950),
Yours Truly, Johnny Dollar (CBS, 21 april 1951),
Best Plays (NBC, 6 juli 1952),
The Marriage (NBC, 8 nov. 1953).

"The Doctor's Wife" (NBC) - "Ondertussen in het ziekenhuis luistert Dan terwijl Frank Johnson vertelt over zijn zoon Richard, een 'modelgevangene' die in aanmerking komt voor vervroegde vrijlating - als hij maar een baan kan vinden."
The Doctor’s Wife
was een 15 minuten durende soap reeks, die op NBC radio werd uitgezonden van maandag tot vrijdag gedurende de jaren 50. De hoofdrollen waren voor Patricia Wheel als Julie Palmer en Donald Curtis als Dr. Dan Palmer. Ed Latimer speelde de rol van Frank Johnson (1953).
Boven rechts: The Doctor's Wife (NBC) - "Ondertussen in het ziekenhuis luistert Dan terwijl Frank Johnson vertelt over zijn zoon Richard, een 'modelgevangene' die in aanmerking komt voor vervroegde vrijlating - als hij maar een baan kan vinden."

In The Stranger op tv speelde Robert Carroll een mysterieuze man die mensen in nood hielp. Ed was te zien in de aflevering "Torpedo" (Dumont, 8 oktober 1954).

Zijn laatste reeks verschijningen maakte hij in de TV reeks Robert Montgomery Presents (NBC, 1950-57): in "Dr. Ed" (uitgezonden 6 dec. 1954),  alsook als vrederechter in de aflevering "A Stone for His Son" (uitgezonden 14 maart 1955) en in de rol van Trayford in "The Drifter" (uitgezonden 23 mei 1955).

X Minus One (NBC, 29 mei 1955).

Eigenlijk is er niet veel geweten over het tijdstip of manier waarop Ed overleed. In 1956 was hij nog te horen in een aflevering van The CBS Radio Workshop (13 jul 1956) en overleed later datzelfde jaar. Hij werd begraven in Hawthorne, Westchester County, New York.

 
Notities:

* Voor Alma, Where Do You Live? (6 februari 1922) werd hij vervangen omdat die ochtend van de voorstelling een longontsteking Latimer in bed hield.

** "Zandhazen" of "Sandhogs"is een term die gebruikt wordt om bouwvakkers te beschrijven, meestal tewerkgesteld bij de bouw van tunnels of ondergrondse structuren. Ze werken vaak onder gevaarlijke omstandigheden, zoals ondergronds of onder water, en zijn verantwoordelijk voor taken zoals graven, explosieven plaatsen, en het verstevigen van tunnelwanden. De term ontstond in de late 19e eeuw tijdens de bouw van tunnels onder rivieren in New York City, waar werknemers vaak zanderige grond tegenkwamen.

*** In een rapport uit 1941 stond dat Ed 2.327 voorstellingen van Abie's Irish Rose had gespeeld op het echte toneel. Dit is echter het exacte aantal voorstellingen van het stuk op Broadway en dus onwaarschijnlijk.

Volgens een artikel verschenen in januari 1941 zou hij ook in films zijn verschenen in kleine rollen naast Nancy Carroll, Claudette Colbert en Maurice Chevalier. We kunnen dit evenwel niet bevestigen.


Alle vermelde data voor films zijn voor de eerste release in de VS.
Alle vermelde data voor TV programma's zijn die van eerste uitzending.
Alle vermelde data voor (radio)toneelstukken zijn voor de periode waarin de acteur erbij betrokken was.

De feiten in het rood moeten nog bevestigd worden.
Zinnen in het
grijs (maar niet in vet) zijn onzeker qua timing.


 
Klik op Uncle Sam als je denkt ons te kunnen helpen...!  Klik als je denkt ons te kunnen helpen...!

Andere referenties
(1) IMDb
(2) IBDB
(3) OTRRPedia
(4) Radiogoldindex
(5) RUSC
(6) Playbill.com

Bijkomende video & audio bronnen
(1) Old Time Radio Downloads

 

Dit profiel van de acteur hierboven maakt deel uit van Ellery Queen a website on deduction. Deze acteur speelde de rol van Sergeant Velie in één van radioseries.
Vele van de profielen op deze site zijn samengesteld na zeer nauwgezet onderzoek van diverse bronnen. "Please quote and cite ethically!"


Pagina aangemaakt 4 maart 2018  
Laatste update 19 april 2024
  

t e r u g   n a a r    L i j s t   v a n   V e r d a c h t e n


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright © MCMXCIX-MMXXIV   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.