NAAR PAGINA: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

START

Tussen 1932 en 1935 schreven ze nog zes Ellery Queen boeken, vier Barnaby Ross-boeken, elf kortverhalen en stelden ze vier uitgaven samen van het een kort leven beschoren tijdschrift Mystery League Magazine. Het koppel maakte ook gebruik van het pseudoniem Barnaby Ross om gestalte te geven aan hun tweede creatie de detective Drury Lane. Alhoewel het verband tussen de twee schrijvers nu vrij goed gekend is was dit toenertijd een goed bewaard geheim. Ze hielden hun 'schrijfwijze' op een Queenachtige manier geheim en het Amerikaanse publiek wist niet wie die 'Ellery Queen' nu eigenlijk wel was. In 1932 nodigde professor Engelse literatuur Mark Van Doren, zelf een detective schrijver,  'Ellery Queen' uit in de Columbia University's School of Journalism (The Writers Club of Columbia) om er een voordracht te geven omtrent de techniek van het schrijven van detective verhalen. Ze weigerden, omdat ze hun identiteit niet wilden prijs geven. Barbara Frost, die toen bij hun uitgever werkte, kreeg de inspiratie om hen een masker te kopen. Het idee van het masker kreeg bijval. Bij gebrek aan enthousiasme werd met kop of munt beslist wie zou gaan en Lee verloor. Hij gaf de lezing terwijl hij een zwart masker droeg een gimmick die hij nog verder zou gebruiken bij bvb. handtekeningsessies. Algauw kocht ook Dannay een masker en verscheen als Barnaby Ross. W.Colston Leigh, een manager werd op de hoogte gesteld van Lee's gesmaakte optreden in de Columbia University, nam contact en van het een kwam het ander. De beide werden kregen een contract.

Zo beleefden ze trouwens heel wat plezier aan deze mystificatie door het land te doorkruisen om voordrachten te geven in dialoogvorm. Ze verschenen dan gemaskerd voor een nietsvermoedend publiek. men kan zich gemakkelijk voorstellen welke indruk deze geheimdoenerij teweeg bracht.  Verschillende geruchten werden rondgestrooid en sommigen daarvan werden door de neven zelf verspreid: Ellery Queen was niemand minder dan de grote S.S. Van Dine zelf, terwijl Barnaby Ross dan weer Alexander Woolcott moest zijn.

Manfred B. Lee als gemaskerde "Ellery Queen" zoals hij ook te zien was op ��n van de kaften van "the American Gun Mystery"... GRUB STREET TURNS SLEUTH. Vertrekkende van feiten overgaand in fictie, worden 3 schrijvers bekend onder hun 'nom de plume' als Ellery Queen, Barnaby Ross en "Diplomat", losgelaten op ware feiten om tot een oplossing te komen van echte onopgeloste misdaden. Deze werden voorgesteld door Captain John Ayer, hoofd van de NYPD's bureau voor vermiste personen en dit in ��n van de nieuwe reeks programma's ' America's Grub Street Speaks",  iedere zondagavond op het WABC-Columbia netwerk.

Gedurende deze 'voorstellingen' gaf Lee gestalte aan"Ellery Queen" terwijl Dannay  "Barnaby Ross" speelde. Het aandachtige publiek werd door Barnaby Ross een 'geval' uit de doeken gedaan dewelke uitermate complex was om vervolgens Ellery Queen uit te dagen de oplossing tot het mysterie te vinden. Als vanzelfsprekend werd de handschoen opgenomen en steeds weer werd de oplossing gevonden daar de sketch zorgvuldig van op voorhand was ingeoefend. Zo werd elke mogelijke kink in de kabel tijdens het optreden voorkomen. Het was een voorbeeld van een eerste klasse stuk politietheater. Men zegt zelfs dat de neven gedurende deze voorstellingen of kortnadien werden gevraagd om hun mening te geven ten aanzien van onopgehelderde (locale) misdaden. De twee auteurs beleefden minstens evenveel plezier aan deze voorstellingen als het publiek zelf, Lee misschien nog meer dan Dannay. De volgende anekdote uit 1933 illustreert niet alleen het plezier welke Lee/Dannay uit hun gemaskerde optreden kregen maar onthult ook nog eens hun favoriete gerechten: "...Spreken door een masker is één ding, maar er mee eten een ander. Dat mochten zowel Ellery Queen als Barnaby Ross, beroemde detective schrijvers ontdekken toen ze te gast waren biij het Authors' Epicure Club in het Duane Hotel, waar beide heren gemaskerd arriveerden.
Een van de gasten zou de twee gemaskerden een leuke poets bakken. Op weg naar het middageten kocht hij 33 zwarte maskers voor de andere gasten. Jammer genoeg kon het plan niet worden uitgevoerd want de vergeetachtige heer vergat de maskers in zijn taxi. Dus uiteindelijk namen alleen de twee detectiveschrijvers gemaskeerd plaats aan de tafel. En ondanks hun maskers konden ze genieten van een viergangen menu. De truk van deze club is om beroemde auteurs zo ver te krijgen om hen hun favoriete gerecht toe te sturen en vervolgens op woensdag hen uit te nodigen op een lunch waar deze worden geserveerd. T. S. Stribling's favouriete gerecht was ajuinensoep met brood. Sigmund Spaeth's keuze viel op omelet met champignons, Helen Grace Carlisle specificeerde verse ananas met frambozen als dessert; als het warm is eet ze niks anders dan fruit als dessert.  Ellery Queen houdt van garnalencocktails; Barnaby Ross, gebakken (sugar-cured) ham..."


Lee en Dannay werden zo bedreven hierin dat ze de toehoorders zowel in verwarring brachten als amuseerden door elkaars zinnen af te maken. De reporters hadden hier natuurlijk een hele kluif aan en bovendien steeds iets om over te schrijven. Die curiositeitscultus, werd zeer doelbewust aangewakkert en zorgde er mee voor dat de boekenverkoop astronomische cijfers begon aan te nemen. Allemaal tekenen dat ze ook kampioenen in hun voormalig vak van publiciteitsagenten waren geweest. Ik voeg hier onmiddellijk aan toe dat de kwaliteit van de boeken op zich een dermate succes zeker zou hebben gevalideerd. Om nog meer verwarring te zaaien werd een voorwoord en/of nawoord geschreven (gedurende de eerste tien boeken) door ene JJMcC. Sommige vertalingen zagen deze tot hun schande over het hoofd! Deze figuur ontsprong ook uit het hoofd van de neven en stelde vader en zoon voor als nu residerend in een Italiaanse bergdorp... .  Opnieuw een mooie vertroebeling van de ware identiteit van Ellery Queen.  Je vindt elders meer over deze JJMcC... .... Op 3 oktober 1936 verscheen in The New York Post een kort artikel waarin de ware identiteit van zowel Ross als Queen werd uit de doeken gedaan. De reden die werd aangegeven was hun contract met Hollywood. Een vrij klein artikel wat er op kan wijzen dat de lezers niet echt op deze onthulling zaten te wachten en dat dit 'publiciteitskneepje' bedoelt om meer interesse in de 'schrijver' achter de verhalen te genereren mislukt was. Zeker niet te vergelijken met de manier waarop hun idool Willard Huntington Wright er met S.S. Van Dine wel was in geslaagd.

 

 

NAAR PAGINA: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15


 
Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie?  | Q.E.D. | Moord en scene | Nieuw | Auteursrecht
Copyright © MCMXCIX-MMXIV   Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden.